Her daim iyidir susmak…
Ben de susuyorum…
Susarak anlatmaya çalışıyorum duygularımı, isteklerimi, aşklarımı, hislerimi…
Çünkü ne zaman konuşmaya çalışsanız ya susturuluyor ya da deli muamelesi görüyorsunuz bu hayattan ya da artık itiraf etmemiz gerekirse adına sürekli hayat dediğimiz insan topluluklarından…
Tanrı ile arana giriyorsa bu iki ayaklılar, kendilerine de mesajcı ya da peygamber diyorlarsa, hak hukuk da ona göreyse sen zaten cehennemliksin bilmiyor musun?
‘Offset’siz başlayamıyorsanız hayata ve bu da yetmez gibi adaletten bahsediyorsanız insanlara önce aynaya bakın, sonra kendinize acıyın ve ucu kırık dişlerinizle gülün olanlara…
Kafasını yardığın insanları bir düşünsene, ölünce hepsinin yaptıkları yok olup gidecek değil mi, sen de öleceksin, hiç düşünmeyi denedin mi?
İlk çıktığında etrafından çekinip ortacı olan, sonra yücelince de tarafını belli edenlerden misin yoksa tanrısını sallamam deyip kendi düşünceni savunanlardan mısın, ilkiysen seni becermek, ikincisiysen hayatımdan defol!
Yer yok, yaşayan nefes alan kalplere, kalbimde…
Biliyor musun, öleceksin, hem de çıyanların içinde, yavaş ve zalimce…
Ne dersin, bu yolda benimle misin?

Bu yazı toplamda 182 kez okunmuş...