Zordur şu dünyada kendi kabuğunda yaşayıp, yalnız kalmak. Her zaman tepemize çıkacak birileri vardır. Korunaklı kabuklarımızda saklanırken kaçırdığımız hayat, biz uyurken çoktan bitmiştir. Hayattan bir tat alma savaşındayızdır, o kadar ki bazen yanımızdakileri bile kaybederiz…
Kaplumbağa olsak, 150-200 yıl yaşasak bize yeter mi?
İnsanları, sevgiyi, aşkı anlamaya…
Bu yazı toplamda 375 kez okunmuş...
jādз
sĸųĹĹcāη
