Mühendis Olmuş da Ne Olmuş
Nisan 25, 2008 23:52En sonunda şu haftayı da atlattım ya…
Ne günlerdi ama; çalış yemek ye çalış yemek ye.. nasıl bir kısır döngüydü bu, değişmek isteyen vücuduma dogmatik bir yaklaşımı empoze etmek gibiydi sanki. Gerçi bunda benim de etkim vardı ama neyse geçti ya sonunda…
Bu arada hayattan biraz uzak durmuşum anlaşılan ki aklıma bir şeyler gelmiyor yazmak için, bir üşengeçlik aşısı yaptırmanın zamanı da geldi sanırım. Yoksa böyle otur otur kaba etimin çevresi artacak. Neyse…
Önce eve gitmeli, akrabalarla uzun uzadıya sohbetler etmeli, özellikle de ‘kız arkadaş’ davası bir an önce savuşturulmalı. Hakketten ne meraklı oldular bu aralar; tamam askerlik çağına gelmiş olabilirim, çevremdeki arkadaşlarım yavaştan nişanlanıp, evleniyor hatta çirkin bebekler üretiyor olabilirler fakat durun daha benim yaşım kaç başım kaç, ha maharet biriyle evlenip çocuk yapmaksa isteyene adresimi verebilirim, 30. yaş günümde görüşürüz…
Sonra atlayıp traktöre dağ tepe gezmeli; ağaçların, toprağın, çamurun kokusunu içine çekmeli…
En sonunda ise oturmalı dedemin yanına, o yine oyun oynuyor olacak kahvehanede ama olsun, onun iğneleyici sözleri, başkalarının yanında beni yerin dibine sokmaya çalışırken aslında tam tersini kastetmesi, etrafındaki avanaklarında bunu anlamayışı…
Bazen dedemi neden bu kadar çok sevdiğimi düşünüyorum, sanırım nedeni bu, kanımızda olan bir şey, değiştiremem ki. Toprağın eğittiği beyinlere sahibiz, onun gibi sert sözlerimiz fakat ufacık bir su damlasında yumuşayan, herkesi içine alan kalpleriz, her ne kadar bilmesek de…
Ve günü bitirmeli böyle…
Gelecek sınavlara kadar çekilmeli kafamıza şapkamız ve düşmeli saç tellerimiz…
Toplamda 32 kez okunmuş...
тяϊāηĸųĹā
26 Nisan 2008 Cts saat 01:26
bana çok takdir ettiğim birini hatırlattın.
“olmuşsun sen! ama ne?”
30undan önce evlenmeyen erkek kısmındansın bak sen de, bırak üresinler, bırak doğursunlar. biz akıllı insanlarız bu konuda harbi öyle
deli olan sorunlu olun onlar 
26 Nisan 2008 Cts saat 10:26
Çamur atmayın bakim kimseye
Anlayacaksın çalışma hayatına başlayınca eğitimin prosedür gibi bir şeyden ibaret olmadığını.Eğitim günümüzde iş sahibi olabilmekten öteye vasfı yok.Gün gelecek senden dahaz az eğitimli insanların daha başarılı olduğunu gözünle göreceksin.
Eğitimlerini meslekle birleştirip yol katetmek gerekliliğini savunuyorum.Bu yolda ilerlerkende nasılsa karşına hayat arkadaşın olacak birileri çıkacaktır.
Evlenmenin yaşla alakası olmadığını da anlamış olacaksın böylece
Dedeler hep böyledir.Benimde dedem babama küfredip dururdu
26 Nisan 2008 Cts saat 16:37
“30. yaş günümde görüşürüz…”
10 yıl sonrasına mı denk geliyor o ? 
heheh
çok güzel yazmışsın fırat..gerçekten çok iyi… köyümü ve artık yanımda olmayan dedelerimi özlediğimi farkettim…bende öyle bir kaptırmışım ki kendimi derslere,kendimi unutmuşum hayatı unutmuşum…. bana da şu üşengeçlik aşısından versene bir tane:P
“mühendis olmuş da ne olmuş!!!!!”
29 Nisan 2008 Sal saat 22:23
sınavlar bitti heralde:) tebrixler
01 Mayıs 2008 Per saat 01:46
triancula: Kesinlikle kuşum =D
umar: Asıl dedeler biliyor bu işi, hayatın kitaplarda yazmadığını, sor bak =)
slammer: Al bakalım 100cc
jade: Teşekkürler canım…