Herkese iyi gülmeler..

Dip Not 1: Resimlerin şimdiden çalınacağını bildiğimden sitemin adresini yanlarına iliştirdim.
Dip Not 2: İnsanın ailesinden başka arkasını dayayabileceği başka bir ‘şey’in olmadığını bugün bir kez daha gördüm.

1- Mikroelektronik: Bana bu sene en fazla katkıyı yapan ders oldu diyebilirim. En sonunda transistör, diyot, opamp ile bir şeyler yaratmayı az da olsa öğrendim. Bir teknikerin bile yapmaktan gurur duyduğu amfi, regülatör tasarımlarının aslında o kadar da zor işler olmadığını gördüm. Dersin vize ve finalleri, benim uygulamaya dönük bir düşünce yapım olduğundan, beni zorlasa da yine de dersten oldukça hoşnuttum. Yalnız o Miller’ı hiç bir zaman affetmeyeceğim.
Bu dersin laboratuvarına gelince, bence bölümde işlediğimiz en verimsiz laboratuvar deneyimi oldu diyebilirim. Zaten hazır olan devre elemanlarının neden bir karta hazır olarak konulup, öğrencinin gerekeni ölçmesi sağlanmamış anlayabilmiş değilim. Hazırladığımız onca rapor ve ön çalışma için geçen süre ile bir çok farklı şeyler öğretilebileceğine eminim. Önerim, bundan sonra rapor ve ön çalışmanın kaldırılıp, laboratuvar sonrasında o an alınan deney sonuçlarına göre anlık puanlama yapılması.
Dersin projeleri ise, gerçekten uğraşıp yapan için herhangi bir projeye nasıl yaklaşılması gerekeceğinden, datasheet okumaya kadar, ileride bir firmada işlerin nasıl yürüyeceğine dair bir çok faydalı bilgi içeriyordu. Fakat projelerin baskı devre yerine, istenilen ortama kurulması, ölçümlerde sorun yaratmaktaydı ve bu, gerçekten uğraşıp yapanlar için bir handikap oluşturabiliyordu. Bunun da, projelerin baskı karta yapılma zorunluluğu getirilerek kaldırılabileceğine inanıyorum.

2- Sinyal Analizi: Bu sene, Fourier’in kulağını bol bol çınlattığımız ders bu oldu. Kimimiz çok sevdi, kimimiz hiç sevmedi. Ben ise ortada olanlardandım. İlk dönem çok sıkıcı bulduğum ders, vizeden düşük not alıp, finale çalışma zorunluluğu doğurunca ve konuyu çalıştıkça sevmemle başka bir boyuta geçti. Filtrelemenin, gerçek hayatta iletişimin, süreklinin, ayrığın ne demek olduğunu öğrendim. En azından hangi filtreyi, nasıl kullanabileceğimi gördüm. Bu açıdan derse baktığımda benim için oldukça yararlı olduğunu söyleyebilirim.
Dersin laboratuvarına gelecek olursak benim pek hoşlandığım tarzda değildi. Öncelikle laboratuvar föyü oldukça kötüydü ve öğrenciye bir şeyler öğretmektense kopyala/yapıştır yapıp, ezberciliğe itiyordu. Quiz’leri ise bizler üzerinde ayrı bir stres oluşturyordu. Sanırım bu problemlerin nedeni dersin iki döneme çok fazla gelmesi idi, onun için gelecek sene bu dersin bir döneme alınacak olması gayet iyi bir haber.
Projeye gelecek olursak özellikle FFT projesi belki de bu dönem bana en çok ilerlemeyi sağlatan proje oldu. En azından insanın kendini mühendis olarak hissetmesine yetiyordu. Hem teorik, hem uygulama iç içeydi. Alttan gelecek arkadaşlar kızabilirler fakat seneye bu projeyi bir adım ilerletip, gerçek zamanlı bir equalizer yapılması gayet hoş olabilir.

3- Güç Elektroniği: Bu sene en çok beklenti içinde olduğum, hocam kızabilir fakat bunu karşılayamadığım ders olmuştur. Belki de ben yanlış düşünüyorumdur fakat bence bir sistemin sonuçlarını irdelemektense, o sistemi nasıl tasarlayacağımız kısmına bakmamız gerektiğine inanıyorum, aynı mikroelektronikteki gibi. Örneğin ortada bir devre var, bizler de bu devrenin sonunda çıkan dalga şekillerini inceliyoruz, fakat hiç birimizde neden bu devre bu şekilde, nasıl bu hale geldi bilmiyoruz; en azından ben bilmiyorum. Ayrıca bizim şanssızlığımız sayın almanyadan gelen hocanın, bizlere çok büyük şeyler katıp(!) dönemin planını mahvetmesiyle vizeye kadar kontrolsüz doğrultucu görüp, geri kalan bir ayda buck-boost dönüştürücülerine kadar gelmek gerçekten beni zorladı. Ayrıca vize/finalin kitap açık olmasını düşündüğüm bir dersti, fakat olmadı.
Laboratuvarı ise en verimli, zevkli, güzel geçen laboratuvar olmuştur. Hazır kitler ile sadece tasarımı öğrenmeye yarayan deneyler oldukça faydalı olmuş, ayrıca ön çalışma, rapor gibi dertten bizleri kurtarmıştır. Umarım bir gün mikroelektronik laboratuvarı da böyle olur.
Projesi olan robot kol ise benim ne zamandır yapmak istediğim bir projeydi. Ön hazırlığını geçen yazdan yaptığım için projeyi tümden gerçekleştirmek arkadaşlarımla 3 günümüzü almadı.

4- Güç Sistemleri Analizi: Elektrik dalını tam anlamıyla okuyacak arkadaşlarım için oldukça yararlı olan, benim içinse çok güzel geçen bir dersti. Özellikle öteleme işlemlerini görmek, olaylara nasıl yaklaşılacağını öğrenmek gayet hoştu. Özellikle Engin Hocamız sağolsun bizleri götürdüğü Tüpraş gezisinde aynı sistemlerin kullanıldığını gördüğümüzde oldukça fazla sevindim, hatta bir ara ben elektrikçi olacağım galiba bile dedim. Kitabın açık olması ise gayet iyiydi bizler için. Dersin tek eksiği ise belki bir uygulama ya da laboratuvarının olmayışı idi, fakat yapılan gezinin bunun yerini doldurduğu kanısındayım.

5- Elektrik Makineleri: Yazın üstten alıp, FF ile kaldığım dersten bu dönem AA ile geçtim. Bunu yazıyorum çünkü yaz okulunda dersler kolay oluyor diyenler olabilir. Ders aslında bana çok hitap etmiyor fakat yine de laboratuvarı oldukça faydalı idi. Özellikle her deneyde farklı bir yol, bir teknik, bir hata görmek deneyim açısından insana oldukça fazla şey katıyordu. Deney föyünün güzel olmasından, her sonucun teoriktekine benzer çıktığını görmek özellikle rapor hazırlarken beni oldukça mutlu etti. Yalnız laboratuvara fazladan bir tane daha asenkron makine alınsa iyi olur diye düşünenlerdenim.

6- Olasılık, İstatistik ve Ayrık Matematik: Bunu kim alınır, kim alınmaz bilmiyorum ama, bana kesinlikle bir faydasının olmadığı aksine beni delirten ders olmuştur kendisi. FF verdik ama geçtin deseler kabul edeceğim, o derece. Mantığını kavramamışsın diyebilirsiniz fakat bu dersin bir mantığı YOK! Dersin işlenişini geçtim, İngilizce terimleri çözünceye kadar zaten beynim bulanıyor, bir de onun işlemleri var. Her hafta olduğumuz quiz’lerin stresini saymıyorum bile.
Bu dersi gördükten sonra kendi adıma aldığım kararda özellikle ileride ‘olasılık’ ibaresi içeren hiç bir derse burnumu sokmamaya karar verdim. Seneye bu dersi nasıl geçeceğim ise tamamen bir muamma.

7- İş Etiği ve Hukuku: Bu seneki en yararlı sözel ders oldu diyebilirim. Kıdem, tazminat, grev, aylık, izin, yasa, kanun, haklarımız gibi bir çok konuda, ileride bir çok yerde işime yarayacak bilgiye sahip oldum. İşverenin beni nasıl kandırabileceğini öğrendim. Nasıl haklarımı arayabileceğimi, nasıl alabileceğimi. Gerçekten güzel bir dersti benim için.

8- İşyerinde Davranış: Adını tam hatırlamıyorum bu dersin ama böyle bir şeydi sanırım. Bana pek katkısı olmadığı gibi dersi, vize ve finalden önce arkadaşımın bana 10 dakikalık anlatımları ile geçtim.

9- Proje Planlama ve Yönetim: Derste her ne kadar ‘kazan’ ve ‘kazanlar’ ana konumuz olsa da, Tüpraş’ta bu kazanları gördükten sonra cehennemin bu kazanların içi gibi bir yer olduğunu anladım. Örnek proje raporumuzun seçilmemesine çok şaşırdığım ders, sınavda çıkabilecek 64 soru ile unutulmaz oldu.

Hocalarım belki alınıp, belki kızıp belki de sevinebilirler yazdıklarıma fakat biz öğrenciler gözünde derslere bakış açımız bir aşağı bir yukarı yukarıdaki gibi.

Sonucunda 1 seneyi daha devirdik, kaldı son bir senemiz. Öğrencilik hayatımız belki hiç bitmeyecek fakat ileride bir mühendis ünvânına sahip olmak gerçekten kolay bir mesele değil. Özellikle elektrik ya da elektronik mühendisliği okuyorsanız.
Dinlenme zamanı mı dedi biri?

Öyle bir şey maalesef yok.
İki gün sonra staj başlıyor, daha sonra belki başka çalışma ortamları doğacak, yeni yıl derken tatil yine sizlere ömür. Belki yorucu olabilir fakat bir laf bana her zaman güç katmakta: Gençliğinde cefa çeken, yaşlılığında sefa sürer.

Ben de doğal olarak yukarıdaki arkadaşlara içimden şunları diyorum tabi ki:
- Önce bir selam de, hatırını sor insanların,
- Ben seni tanımam etmem, yardımcı olmak zorundaymışım gibi bana davranamazsın,
- Bir de tehditkar bir tavırla, bak sen yardım etmezsen başkasını bulurum edecek havalarına girmene gerek yok, git o bulduğun yardım etsin sana,
- Siz hiç zahmet etmeyin, projeyi bana gönderin, benim de işim gücüm yok ya hani, sizin yerinize sizin projelerinizi yapayım ben!

Onun için her zaman derim ki, her üniversite bölümünde olan ‘mühendisliğe giriş’, ‘filancaya giriş’ tarzı derslerde öncelikle işlenmesi gereken konular şunlar olmalı:
- Google’dan nasıl arama yapılır,
- Nasıl soru sorulur ya da nasıl yardım istenir.

Neden mi, nedeni çok basit, bilinmeyen bir proje konusunu google’da aşağıdaki resimdeki gibi aramamak için.
Sonuç olarak demek isterim ki; arkadaşlar soru sorarken dikkat edelim, sorularımızı mantıklı ve elle tutulur seçelim. Madur durumda olanlar sizsiniz, soruyu soranlar değil bunu düşünerek yöneltelim sorularımızı.
Yoksa soruyu sorduğunuz kişi, sizlerle çok haklı bir biçimde alay eder ve cevap bile veremezsiniz.
Şahsen ben öyle yapıyorum, sonra kızmaca, darılmaca yok.

Ayrıca bir kaç yayın evinin bastığı aynı konu başlıklı kitapları da mevcutmuş. Eğer bu konuda sorununuz varsa onlara başvurmanızı öneririm.

Aldığım günden beri memnun olduğum, öve öve bitiremediğim telefonumun bunu bana yapmasından pek hoşlanmadım açıkçası. Sorunun önce geçici olduğunu sandım, tekrar açıp kapadım, telefona format attım ama fayda etmedi. Derken internette yaptığım araştırmalarda bir kaç kişinin daha aynı sorunla karşılaştıklarını okudum. Yapılacak en son iş olarak telefonu KVK servisine götürdüm. Daha önce sahip olduğum Nokia 5300′ın yazılımsal sorununu bir günde tamir edip bana verdiklerinde takdir ettiğim KVK’yı, donanımsal sorunu da bir günde halledip, bana geri döndüğü için Türkiye’nin en iyi servisi seçsem bana kimse karşı çıkmayacaktır sanırım.
Bu arada telefonumun sorunu LCD ekranın bozulmasıymış. LCD AM 240×320 COG 16MCO Brixton model ekran değiştikten sonra telefonum yine eskisi gibi çalışmakta. Elbette bu hizmet sonucunda bir kuruşun bile cebimden çıkmadığını söylemeliyim.

İkinci sorunum ise laptopumda meydana geldi. Aslında bu bir sorun değil biraz Casper’ın gerek görmemesinden kaynaklanan, benim için önemli bir eksikti.
Sorun dizüstü bilgisayarımın touchpad’ini bir türlü kapatamıyor oluşumdu. Bu, önceleri benim için sorun olmuyordu fakat bu aralar çok yazı yazdığımdan olsa gerek, touchpad’in kapanmaması beni iyice deli etmeye başladı.
Bilgisayarda kullanılan touchpad’in markası AVC yani Asia Vital Components idi. İnternetten driverlarını aradığımda şu an elimde olan sürümden daha eskileri ile karşılaştım. Zaten şirketin kendi sitesinde driver bulunuyor mu bulunmuyor mu onu bile anlamadım. Casper’ın diğer bilgisayarlarında kullandığı, bu işin ustası haline gelmiş Synaptics‘in touchpadlerinden birini, ürettiği bu üstün bilgisayara koymamış anlamadım.
Araştırmalarım sonuç vermeyince ben de Synaptics’in sitesine girdim ve en son sürücü dosyasını indirip, eski AVC dosyalarını kaldırıp, indirdiğim driverı kurdum. Sonuç olarak, artık istediğim zaman bilgisayarımın touchpadini kapatıp açabiliyorum. Her ne kadar kendi markasının olmasa da, burada da derdime derman olan Synaptics’e teşekkürler, Casper’a sövmeler.

Son sorunum ise Kingston marka 1Gb boyutundaki yadigar flashımın yanması ile gerçekleşti. Okulumun sözde sağlam bilgisayarlarının birine bilgi aktarmak için soktuğum yadigar flash bellek aşırı derecede ısınarak gözlerini hayata yumdu. İçindeki bilgilerim çok da önemli olmadığı için, teknik sorumlu benden az sayılabilecek düzeyde küfür yedi.
Derken gidip Media Markt’tan gıcır gıcır 4GB boyutunda Kingston flash bellek aldım (resme tıklarsanız büyür).

Kingston flash belleklerin en büyük sorunlarından biri sürekli kaybolan kapakları olmuştur benim için. Fakat Kington Data Traveller G2 serinde gördüm ki en sonunda Kingston sustalı flash bellek sistemine geçmiş, bu da büyük bir kullanım rahatlığı demek tabi. Ayrıca 8Mb yazma, 11Mb okuma ve ReadyBoost desteği ile 4Gb’lık bu bellek 20TL fiyatı ile benim için biçilmiş kaftan oldu.

Bu haftadan sonra umarım böyle garip, arızalarla dolu bir hafta daha yaşamam. Gerçi insan icadı, ne zaman bozulacağı belli olmuyor ama…

Arşivimi kurcalarken not aldığım bir kaç söze denk geldim, hoşuma gidenleri yazmak istedim, bilmem anlatabildim mi?!

Sınav döneminin ağır ezberletici temposu altında beynimi az çalıştırdığımı, kendimi maddesel dünyaya verdiğimi düşündüm. Derken geçende televizyonun iyi kullanılırsa aslında düşünmede oldukça etkin bir rol oynayabileceğini keşfettim. Habertürk kanalında ‘Sansürsüz’ adlı program gözüme çarptı, aslında bu program oldukça iyiydi ama malum okul dönemi televizyondan uzak kalıyor insan. Tartışılan konu da oldukça ilgi çekiciydi; evrim teorisi.
Normalde olsa böyle tartışma programlarını seyretmem ama konu evrim ve Türk İnsanı olunca ne çıkacağını bilemezsiniz. Programı izlemeye koyuldum, oldukça iyi hazırlandığı belli; tez, antitez ve sentez bölümü vardı.

Program Freud’un çok seveceğim şu sözüyle başladı: “Din insanın patolojik kısımlarını gerektiği zaman törpülemesi gereken bir mekanizmadır.”.
Program tez bölümünde evrim teorisinin ne olduğunu ‘açıklamaya çalışan’ üç akademisyen ile bizleri karşıladı, evrim konusunda birçok şeyi ilk kez duymama vesile oldu; özellikle sonradan açıklayacağım ‘rastlantısal’ olayının ne kadar derin olduğu ile ilgili.
Antitez bölümünde ise iki akademisyen bizlerle birlikteydi, her ikisi de adlarının önündeki sıfatlardan böbürlene böbürlene bahsettikten sonra sözde bilim konuşulacak yerde ‘Allah’ın adını geçirmeye başladılar. ‘Allah’ın adını sık sık ağızlarına dolayan insanlara ‘ön yargı’ ile yaklaşıyorum. Bence inanç kim ne derse desin içsel yaşanmalı ve dışa en az yansıtılmalıdır.

Derken İslam’a en büyük zarar veren ve bir şarlatan olduğunu düşündüğüm Harun Yahya da yayına katıldı. Daha önce bu adamın ‘Evrim Aldatmacası’ kitabını zorla okutturduklarından sizlere bahsetmiştim; evet, okutulan okul da Milli Eğitime bağlı idi, okumasaydım zorunlu din dersinden kalıyordum. Gerçekten çok laik ve özgür bir ülkeyiz. Neyse, derken programın sentez bölümü başladı.

Bu bölümde karşımıza ‘Akıllı Tasarım’ ve ‘Evrim Teorisi’ni destekleyen üçer akademisyen çıktı. Özellikle ‘Akıllı Tasarım’ı savunan kişilerden ikisinin daha önce yayınladıkları yayınlardan dolayı üniversitelerden atıldığını, birisinin sırf atılmamak için takma isim kullandığını belirtmeme gerek yok sanırım. Ha şimdi bu her üç akademiysen de yerlerini sağlamlaştırmışlar, nedeni için buraya basınız…

(Bundan sonra yazacaklarımı okurken lütfen ‘inanç’ kimliğinizi bir kenara bırakın ve beyninizi bir kez olsun bilimin objektif düşüncesine teslim edin.)

Program klasik tartışmalarla başladı; sen onların yandaşısın, sen bunların yandaşısın şeklinde sona erdi.

Öncelikle evrim nedir sorusunu hala bilmiyorsanız hemen açıklayayım; canlı türlerinin nesilden nesile kalıtsal değişime uğrayarak ilk halinden farklı özellikler kazanmasına kısaca ‘evrim’ denir. Burada bahsedilen kalıtsallık tamamen ‘gen’lerimizle alakalıdır.
Öncelikle evrim var mıdır yok mudur sorunuza bilimsel açıdan cevabımı vereyim: Evet, evrim vardır!

Örneklemezsem anlamayacaksınız, sevdiğim bir örneği vereyim; bir grip virüsünü ele alalım, örneğin bunun adı ‘domuz gribi’ olsun. Bu sene bu gribin aşısını vurulduğunuzda, seneye yine aynı gribin ‘başka’ aşısını vurulmak zorunda kalacaksınız. Nedeni ise oldukça basit, saniyede milyonlarca kez bölünüp çoğalabilen bu virüslerden 1-2 tanesi bu aşıya dayanıklılık kazanacak ve artık oluşacak diğer virüsler bu, yeni türe göre oluşacaktır. Aşımız mı, artık bir işe yaramayacaktır. İşte oluşan bu yeni ‘grip virüsçüğümüz’ artık domuz gribinin yeni bir türü olacaktır. Aynı memeli türlerinde olduğu gibi, sonuçta yarasa da memeli, bu yazıyı okuyan sen de. Bu sonuçla bakarsak hepimizin ayrıştığı ortak bir ata olmak zorundadır. İşte Darwin’in o çok tartışılan teorisi tamamen bu konunun işleyişini ve ilerleyişini anlatır.

‘Akıllı Tasarım’ı savunanların sorduğu en ünlü soruya gelecek olursak; peki her şey Darwincilerin dediği gibi rastlantısal mı oluyor?
Evet, rastlantısal oluyor; fakat siz ‘akıllı tasarımcıların’ bilmediği şey, rastlantının ne olduğudur. Ben de bilmiyordum, öğrendim ve aktarıyorum:
- Bilim adamları türlerin kökenlerine doğru gitmek için bir çok yöntem kullanıyor ve bu yöntemlerin en çok kullanılanı ise elbette ki matematiğe dayanan istatistik.
- İstatistik bilimsel bir yöntemdir.
- Bir öz vardır ve rastlantılar bu özün etrafında oluşur. Bu, yeni bir türün, ortak atadan oluşmasına olanak sağlar.(Virüs örneğini verdim)

Yani sonuç olarak tuğlalar üst üste bir şekilde geldi, bunu yapan ‘akıllı’ biri olmak zorunda değildi. Bilimsel olarak bunu ‘istatistiksel’ yolla açıklamak oldukça mümkündü.
İşte programın bu yerinde evrimi savunan Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy, Sayın(!) Dokuz Eylül Üniversitesi akademisyeni İrfan Yılmaz’a direk şunu sordu;
- İki canlı arasındaki genetik ağaç çıkarılırken kullanılan genetik kovaryans matrisinin neyi yanlış, neyi hayali, neden ortak atayı göstermez?

‘Akıllı Tasarım’ı savunan İrfan Yılmaz bu soruya cevap vermedi. Vermediği gibi programda sarf ettiği “insafçı evrimci”, “al balığı laboratuarda amfibiğe çevir bakalım” gibi söylemleri de oldukça ironikti.

Biyolojiden anlamam, ama kovaryans matrisinin matematiksel bir form olduğunu ve dünyadaki araştırmalarda oldukça sık kullanıldığını programdan sonra öğrendim. Sayın İrfan’ın bilimsel olarak cevap vermek istemediği konu 2+2=4 gibi bir şeydi. Sayın Ergi bunun 4 olmadığını ispatlayın dedi, elbette ki Sayın İrfan’ın susmaktan başka çaresi yoktu.

Şunu hiçbir zaman anlayamıyorum; neden bilimsellikten uzak konuştuğumuzu söyleyen insanların aslında kendileri oldukça bilimsellikten uzak? Neden her zaman bir dogma içinde sınırlamak zorunda hissetmeliyiz kendimizi? Bilim ile uğraşan, buna kafa yoran insan, bazı konularda düşüncelerini belirtiyor diye dinsiz mi oluyor? Ve eğer ‘Akıllı Tasarımı’ savunanların dediği gibi Darwinizm bizleri Aristo düşüncesi gibi sınırlıyorsa, bizleri sınırlandırmayacak olan dogma mıdır?

Bir de bu tartışmanın metafiziksel mi yoksa fiziksel mi olduğu tartışması var. Buradan söylemek isterim ki ‘Akıllı Tasarım’ kesinlikle ve kesinlikle metafiziksel bir düşüncedir ve bilimde yeri yoktur. ‘Evrim’ ise her ne kadar eksiği olursa olsun, isterse yanlış olsun ‘bi-lim-sel-dir’. Nasıl yani diye soracaklara şu örneği verelim:
Bir kalem düşünün, siz bunun orijinini arıyorsunuz; iki metot uygulayabilirsiniz; birincisi kalemin çizgisinin kalınlığını, uzunluğunu, ağırlığını, iç dizaynını ölçebildiğiniz düzeyde ölçmek ya da kalemin baştan beri o şekilde olduğunu ve aslında kalemin orijinalinin şu an elinizdeki olduğunu düşünmek. Yani ‘fiziksel’ ya da ‘metafiziksel’ yaklaşabilirsiniz. İşte ‘evrim’ en kötü halinde düşünülse dahi dünyanın her yanında denenebilen, ölçülebilen, test edilebilen verilere sahip olduğundan bilimseldir ve daha iyi bir teori gelene kadar (ki bence gelmeyecek) bu böyle olacaktır. Fakat bu noktada bilimin yararına hangisinin yarayacağı da oldukça nettir, her ne kadar bazı kesimlerin çıkarlarına ters düşse de.

Burada inanç kavramına biraz girecek olursak; inanan bir kişiye sorduğunuzda ‘insanın en mükemmel varlık’ olduğunu size hiç çekinmeden söyleyecektir. Öyleyse aklımıza gelecek soru; biz eğer en mükemmelsek, bizden mükemmeli yoksa uğruna adaklar adadığımız, dualar okuduğumuz, adını ağzımızdan düşürmediğimiz ‘tanrı’nın gücü bu kadar mı? Ve dürüstçe cevap verin, insan sizce mükemmel bir canlı mı? İşte bu noktada Hawking çok güzel bir söz söyler: “Bir tasarımcıyı işaret ederek izah etmeye çalıştığınız varlık istatistiksel olarak ne kadar olanak dışıysa, tasarımcısı da en az onun kadar olanak dışıdır.”
Bu üstünde düşünülmesi gereken bir söz…

Ayrıca bahsettiğimiz bu kişiler şu anda doğada bulunan her şeyin mükemmel olduğunu da savunur. Evrimin kanıtını isteyen bu kişilere “nereden biliyorsun, sınadın mı, bilimsel verilerin nerede” diye sorduğumuzda göstereceği kaynağın metafiziksel olmayacağına inanmak da oldukça güç.

Burada şu da düşünülebilir; eğer bir organ, işlevini tam yerine getiriyorsa o mükemmel değil midir? Cevap vereyim değildir, neden benim gözüm gece karanlığında görmüyor, görse daha iyi olmaz mıydı? Neden apandisitim var, olmasaydı daha iyi olmaz mıydı?..

Bu ve bunun gibi sorular da insanın ne kadar mükemmel(!) olduğunu gösteren birer küçük örnek olsa gerek…

Şimdi gelelim o çok ünlü soruya; peki günümüzde insanlar neden evrimselleşmiyor? Nedeni oldukça basit, evrimin oluşması için genel olarak iki gerekçe aranmaktadır bunlardan birincisi doğal seçilimdir; bunun oluşabilmesi için canlıların birbirinden oldukça değişik ortamlarda yaşaması şarttır, fakat günümüzde insanlar çevrelerini istedikleri gibi değiştirebildiklerinden bu özellik ortadan kalkmaktadır. İkincisi ise genetik sürüklenmedir; artık gebelik anormal durumlar olmadıktan sonra kontrol altında gerçekleştirildiğinden bu faktör de ortadan kalkmaktadır. Fakat bu eskiden iki ayrı insan türünün olmasını engellememiştir. Soyu tükenen neandertaller bunlara çok güzel örnektir.

Bir diğer çok sorulan soru ise şu; o kadar modern teknolojiye sahibiz, neden bir hücreyi meydana getiren bileşenleri bir araya getirdiğimizde canlı bir hücre yaratamıyoruz?
Bu soruya Sayın Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy’un cevabı müthişti; ışık hızı var mı, var, biliyor muyuz, biliyoruz, peki neden o hıza çıkamıyoruz?!

Peki din adamları neden bu teorinin üzerine gitmekte ya da sadece bu konu üzerine odaklanmaktalar? Bence bunun üç nedeni var; birincisi insanları uyandırmamak, ikincisi dogmalarını her yana yaymak, üçüncüsü de bilimin ışığını karartmak. Vatikan’da Papa dahi Darwin’den özür dilerken ülkemde böyle işlerin yapılması da oldukça mantıklı(!) elbette.

Sonuç olarak bir televizyon programından bu kadar şey öğrenebileceğimi düşünmüyordum. Özellikle Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy’u bire bir dinlemek isterdim. Bu yüzden sadece karı kız bulmaya yarayan tüm felsefe gruplarına seslenirim; böyle adamları üniversitelere davet edin, bilmeyenler bilgilensin…

Tüm bunlara rağmen hayat güzel, insanları çıkartmak lazım sadece. Ya da başkalarını tanımak, müzik dinlemek, yağmuru izlemek, şimşekten korkan kızları dikizlemek.
Bu arada ben derslerime çalışmadım, elimden tutar mısın Casio Fx-5500?
Edeceksin biliyorum…

Eskilerden bir şarkı, pek hoşuma gitti. Dost kazığını pek güzel anlatıyor, dinlemenizi öneririm.

Click here to view the embedded video.

Kime desem derdimi ben bulutlar,
Bizi dost bildiklerimiz vurdular,
Bir de gurbet yarası var hepsinden derin,
Söyleyin memleketten bir haber mi var?
Yoksa yarin gözyaşları mi bu yağmurlar?
İçerim yanıyor yar yar,
Yaram pek derin,
Bana nazlı yardan aman,
Bir haber verin.
Bulutlar yarime selam söyleyin,
Kavuşma günümüz yakınmış deyin,
Felek yardan ırak koyduysa bizi,
Gurbet elde bir başıma neyleyim?
Yardan ırak yaşanır mı söyleyin,
İçerim yanıyor yar yar,
Yaram pek derin,
Bana nazlı yardan aman,
Bir haber verin.

Velhasıl Cumhuriyet ne demek; hür yaşamak demek!

Dip not: Resme tıkla büyür…

Click here to view the embedded video.

Dip Not: Başbakan bile Youtube’a girerken, siz giremiyorsanız kendinizi pencereden aşağıya atın…

GraphJam

Meğer ben başka bir şey sanırdım…

F*ck you baby!

Ah be ah be!

Her yere ışınla gidilmez!

Spam mode: On.

Ayşe’yle sevişiyorum, Mehmet’ten ayrıldım Osman’a veriyorum. Bu ne lan!

Boşuna çalıyorsunuz dostum…

Benim durumum hep meşgul , cidden…