Tık tık tık!
Uyuyor musun!
Kalk ayağı aptal şey seni! Göğsüm yanıyor haberin yok mu? Ne kadar su döksem fayda etmedi. Hey!
Voodoo büyüsü yapıyorum kendi kendime, iki kuru kafa var; biri tepede, biri bacaklarımın arasında. İkisinden de bir fayda görmedim, mum diktim üstlerine yansınlar diye, temiz hava bulamadıklarından olsa gerek söndüler. Dumanlarından kafayı bulan ben kendimi uçurumun ucunda buldum, atladım sonsuz derinliğe. Derisi yanarken bu kadar güzel kokabilir miydi insanın kendisi, kendine?
Kuyuya attığım üç köpeğin ruhu mu dolanıyor etrafımda, yoksa kataraktımın sonucu oluşan ışık huzmeleri mi bunlar? Gitmeli miyim ışığın merkezine ha ne dersin Apollo!
Günah çıkarmaya kalksam kaç rahibin ömrü yeter beni dinleyemeye, sahi kaç günah işledim bugüne kadar? Bu arada günah neydi; toplumun korkusundan ürettiği bir oyuncağa tapmadığında altına sıçtığın şey miydi, yoksa bazı godomanların karınlarını doyurdukları tarla mı? Biz biliyoruz Apollo, hırlamana gerek yok…
Ekşi elma yerken çıkan kurdun kafasının olmadığını, onun aslında midemdeki asitle çoktan tanışmış olduğunu fark ettiğimde ıslak, beyaz vücudu hala kıpırdamaktaydı. Elmaya haz veriyordu, onunla bütünleşmiş etiydi sanki…
Tanrıcığınız hepimizi kutsasın, çıldırıyorum…