Ve internet yeniden doğar…
‘Hey bebek beni özledin mi’ tabiriyle özentime başlamak isterdim fakat boşverin siz bunları, hayata takılın en kulplu tarafından…
Görüyorum ki 15 gün boyunca insan hayatında kısacık bir dönem, ufacık bir anmış. Geri kalanını düşünemiyorum bile, çok bir şey görmeden yaşayacağımdan korkuyorum hepsi bu. Ölümsüz olmayı ister miydim, orası da meçhul…
Anlatıp duruyordum, gerçi ne kadar ‘takıldığım’ merak konusu da, hayat uzun, engebeli, dikkat ve sabır gerektiren bir yoldur diye. Bazılarını görüyordum, kendilerini mutlu mesut o yolu koştuklarını sanıyorlardı, hem de kendilerini mükemmel bir şekilde kandırarak. Eee bu kadar hızlı yaşanınca yaşanmamışlıklar yoldaki uçuşan sivrisineklerin suratınıza yapışmasına da alınmamasınız değil mi?
Bak orada yönetici biri var, yukarıda, bak bak kaldır başını. O değneğiyle ayarlıyor biz sevgili deneklerine bazı olanaklar. Eh biz de yaşıyoruz tabi ki, hem de sonuna kadar, korkmadan, yılmadan; siz korkan tek hücreliler, size sözüm yok…
Sevgili okulum bu sene biraz aksak da olsa başladı. Harçlardan zenginleşen okulum da otu boku deşmeye başladılar sağ olsunlar. Gerçi benim param ile bana hizmet edilse ne güzel olurdu da neyse, Çankaya Noter Müdürü neyi layık görüyorsa o geliyor başımıza, eh başa gelen çekilirmiş bu diyarda….
(Siz öyle dediğime bakmayın, oylarınızı tuvalet kağıdı sanmayın…)
Derslere gelirsek o, bu, şu var; biraz ötekinden, biraz berikinden. Ama her zamanki gibi not derdinde olan öğrenciler, ilgili bir kaç öğrenci ve bol bol arkadaşlıklarla hayatımız güzel ve mutlu…
Cny 70 hariç, deyyusun bacaklarıyla ilgili bir problemimiz var da, ağda yapmıyor ablası, ne yaparsın…
Ve sevgi…
Bir saf o kalmıştı ve hâlâ o var…
Hani sahteydi, öyle demişlerdi ya, iki günde bitecekti falan; görüyoruz hepimiz, işte sen, ben, hey bir dakika sana dedim! Ne o damarına mı bastık, özür dileriz sevgili bağyan…
Bazıları ‘bilmemneyi’ yapamadığın için falanca olamayız’ derdinde olup ‘bana dokunmayanın poposunu yalarım’ durumlarına girip ‘öyle ya da böyle, hayat zaten bom bok’ diyebilip, suçu size atabilirler. Ama sen boşver bunları, bak takılmana bebek, seviyorum seni biliyorsun…
Sona doğru yaklaşırken gerçek sandığınız dostlukların bile aslında çıkar üzerine kurulu olduğunu görüp üzülmek, vedalaşırken bile arkanızı dönüp gitmek gururun hâlâ var olduğunu mu yoksa yeni düzene ayak uyduramamayı mı kanıtlıyor çözemedim…
Yine de…
Sonrası yoktu…
, (virgül)
. (bak bu da nokta)