Aklım nedense bom boş bugünlerde, hayat iyi gibi oldu sanırım nedenini buna bağlayacağım ama bakıyorum da hiç bir şey değişmemiş, her şey aynı…
Geçen 525′te giderken fark ettim; herkes sevgilisiyle çiftken, ben otobüsün ortasındaki demirle çok uyumlu bir çiftmişim, hatta demir değil de odun olsa daha bir hoş olacakmış ama elimizdekilerle idare ediyoruz…
Bölümümde olaylar gayet iyi, matematikten bu dönem kalmam kesin gibi bir şey, daha fazla mesleğe yönelik ders koymuşlar ki bu da ‘ezberci koca kafalıları’ elemekte büyük bir etken!
‘Koca kafalılar’ demişken, her toplumda olduğu gibi bölümümüzde de süzülmeler gerçekleşmeye başladı yavaştan; en azından artık ağızlardan ‘onlar, bunlar’ lafları çıkmaya başladı. Ha bence iyi mi oldu, bilmem, kendi halinde herkesle iyi geçinmeye çalışan ben için hiç bir şey değişmedi. Ee o zaman neden ben bunları yazıyorum, teneffüslerde insan ilişkilerini seyretmek hoşuma gidiyor da ondan…
Sözlerin yetmediği yerdeyim sanırım, biraz aşk kırıntıları, biraz hüzün taneleri, yine sıcak günler, yine soğuk ilişkiler…
Kaderim sanırım…
Aç müziği Feridun Bey…

Ve hayat her şey yolundayken dur dedi artık…
Ve hayat herkes evindeyken dur dedi artık…
Ve hayat ki canına tak etmişti sus dedi artık…
Ve hayat…