Hayattaki en güzel şey de başınıza gelse içinizdeki karamsarlık ruhunu öldüremiyormuşsunuz…
Buna seviniyorum; çünkü üretkenliğime, olgunlaşma sürecime kertme vurulacak diye o kadar çok korktum ki… Belki de aşkı yaşamayı bunca senedir bu yüzden beceremedim. Fakat şu an anlıyorum ki bazı şeyler her zaman eksik kalacağı için karamsarlık ölmeyecek, yaşayacak ve benimle sonsuza uzanacak…
İçimde saklı bazı hayallerim var, en yakınımın bile bilmediği, sadece bana ait düşünceler. Gerçek olacak mı bu ufacık ömrümde bilmiyorum; sadece olmasını diliyorum…
Tanrı, ne kadar yalnız değil mi yukarıda. Aşkı yaratıp hissedememek, sevişmeyi yaratıp terlememek ne kadar üzüntü verici olmalı. Acıyorum ona, hem de bizlere acıdığından daha fazla… Devamını okuyun…

Kafa tatiline sokunca kendimi, dışarıdaki olaylara seyirci kalmaya başladığımı hissettim. Ondandır bu kadar aksamam, aksatmam; ondandır gönlümün nitro gliserin yapısı…
Adam olanlara tekrar adamlığı öğretmek değil benim görevim, hayvanları insan yapısına büründürmek ise hiç değil…
Canım sıkılıyor kalbur üstü, delik deşik minarelerim; lakin bana batmakta uçları o zalim feleğin…

Devamını okuyun…