İşlemcilerin çalışma gerilimleri günümüzde standart haldedir; 5V, 3.3V, 1.2V. Bu koşullar altında işlemcinin çektiği akım dikkat edilmesi gereken en önemli birimdir. Bunu, güç tüketiminin az olması istenen, taşınabilir cihaz gibi uygulamalar yapan kişiler çok iyi bilirler, çünkü bir cihazın aynı enerji ile uzun süre çalışabilmesi oldukça önemlidir. Ben ise bu konuya farklı bir açıdan bakmak istiyorum.

Genellikle yaptığım uygulamalarda işlemcinin çektiği güç, asıl yapılan işin yanında yok denecek kadar azdır. Bunun için özellikle 10A ve üstü işlemler yaparken işlemcinin çektiği akım ihmal edilebilir.

Yine böyle bir uygulamada Microchip’in dsPIC serisinden bir işlemci kullanmam gerekti. Yaklaşık 10MIPS’te çalıştırdığım işlemci hafif denebilecek bir ısıya sahipti. Bu beni rahatsız etmiyordu. İşlemlerimin karmaşıklığı arttıkça işlem hızına ihtiyaç duydum ve hızı iki kat arttırarak 20MIPS’e çıkardım. Tam bu anda işlemcinin aşırı denebilecek, elimi üzerinde tutamayacağım kadar ısındığını gördüm. İlk şüphelendiğim şey bir kısa devre olduğuydu. Elbette ne yaptıysam sorunu gideremedim. İşlemciyi değiştirdim, sorun yine aynıydı. Derken çoğumuzun bakmadığı bir alan olan datasheet’in “Electrical Characteristics” bölümünü incelemek istedim.Yukarıda işlemcinin güç tüketim tabloları görülebilir. Yukarıdaki tabloda kırmızı ve yeşil ile işaretli alana bakarsak hız farkından sonra oluşan ısınmanın neden kaynaklandığı çok rahat görülebilir. Sadece 2 kat hız artışından sonra oluşan 0.3W’lık kayıp (işlemcinin toplam kaybı 0.7W oluyor) işlemciye dokunulamaz bir düzeye getirmeye yetiyor. Bu konuda Microchip gibi bir firmanın bu hata ya da kalitesizliği yapması açıkçası ilginç olmuş. Üstelik bu değerlerin tüm çevre birimleri kapalıyken, en iyi koşul için geçerli olduğunu da vurgulamak gerek. dsPIC gibi Microchip’in övündüğü işlemci serisinde bunu yapması açıkçası negatif bir özellik.

Bu söylemimin elbette dayandığı iyi bir dayanak var. Aşağıda, bulunduğumuz dönemde adından oldukça fazla söz ettiren 168MHz hızıyla STM32F407′nin frekansa göre çektiği akım tablosu görülebilir.Yukarıdaki tablodan da görüldüğü üzere 168MHz gibi bir hızda, özellikle tüm çevre birimleri açıkken çektiği akım 86.8mA olarak verilmiş. Bu da 3.3V ile çalışan bir işlemci için 0.28W kayıp yapar ve bu, özellikle yukarıda bahsettiğimiz dsPIC ve buna benzer işlemciler karşısında ARM’ı bir adım öner çıkarır.

Sonuç olarak bu ve bunun gibi bir çok örnek gösteriyor ki ARM’lar, hem güç tüketimlerinin azlığı hem de hızlarıyla geleceğin mikrodenetleyici mimarisini olacaklarını şimdiden garantilediler.

Herkese çalışmalarında başarılar dilerim.

Aldığım günden beri memnun olduğum, öve öve bitiremediğim telefonumun bunu bana yapmasından pek hoşlanmadım açıkçası. Sorunun önce geçici olduğunu sandım, tekrar açıp kapadım, telefona format attım ama fayda etmedi. Derken internette yaptığım araştırmalarda bir kaç kişinin daha aynı sorunla karşılaştıklarını okudum. Yapılacak en son iş olarak telefonu KVK servisine götürdüm. Daha önce sahip olduğum Nokia 5300′ın yazılımsal sorununu bir günde tamir edip bana verdiklerinde takdir ettiğim KVK’yı, donanımsal sorunu da bir günde halledip, bana geri döndüğü için Türkiye’nin en iyi servisi seçsem bana kimse karşı çıkmayacaktır sanırım.
Bu arada telefonumun sorunu LCD ekranın bozulmasıymış. LCD AM 240×320 COG 16MCO Brixton model ekran değiştikten sonra telefonum yine eskisi gibi çalışmakta. Elbette bu hizmet sonucunda bir kuruşun bile cebimden çıkmadığını söylemeliyim.

İkinci sorunum ise laptopumda meydana geldi. Aslında bu bir sorun değil biraz Casper’ın gerek görmemesinden kaynaklanan, benim için önemli bir eksikti.
Sorun dizüstü bilgisayarımın touchpad’ini bir türlü kapatamıyor oluşumdu. Bu, önceleri benim için sorun olmuyordu fakat bu aralar çok yazı yazdığımdan olsa gerek, touchpad’in kapanmaması beni iyice deli etmeye başladı.
Bilgisayarda kullanılan touchpad’in markası AVC yani Asia Vital Components idi. İnternetten driverlarını aradığımda şu an elimde olan sürümden daha eskileri ile karşılaştım. Zaten şirketin kendi sitesinde driver bulunuyor mu bulunmuyor mu onu bile anlamadım. Casper’ın diğer bilgisayarlarında kullandığı, bu işin ustası haline gelmiş Synaptics‘in touchpadlerinden birini, ürettiği bu üstün bilgisayara koymamış anlamadım.
Araştırmalarım sonuç vermeyince ben de Synaptics’in sitesine girdim ve en son sürücü dosyasını indirip, eski AVC dosyalarını kaldırıp, indirdiğim driverı kurdum. Sonuç olarak, artık istediğim zaman bilgisayarımın touchpadini kapatıp açabiliyorum. Her ne kadar kendi markasının olmasa da, burada da derdime derman olan Synaptics’e teşekkürler, Casper’a sövmeler.

Son sorunum ise Kingston marka 1Gb boyutundaki yadigar flashımın yanması ile gerçekleşti. Okulumun sözde sağlam bilgisayarlarının birine bilgi aktarmak için soktuğum yadigar flash bellek aşırı derecede ısınarak gözlerini hayata yumdu. İçindeki bilgilerim çok da önemli olmadığı için, teknik sorumlu benden az sayılabilecek düzeyde küfür yedi.
Derken gidip Media Markt’tan gıcır gıcır 4GB boyutunda Kingston flash bellek aldım (resme tıklarsanız büyür).

Kingston flash belleklerin en büyük sorunlarından biri sürekli kaybolan kapakları olmuştur benim için. Fakat Kington Data Traveller G2 serinde gördüm ki en sonunda Kingston sustalı flash bellek sistemine geçmiş, bu da büyük bir kullanım rahatlığı demek tabi. Ayrıca 8Mb yazma, 11Mb okuma ve ReadyBoost desteği ile 4Gb’lık bu bellek 20TL fiyatı ile benim için biçilmiş kaftan oldu.

Bu haftadan sonra umarım böyle garip, arızalarla dolu bir hafta daha yaşamam. Gerçi insan icadı, ne zaman bozulacağı belli olmuyor ama…