FxDev | ße Different Everytime! » sorular

Cumhuriyet Ne Demek?

FxDev — Fri, 30 Oct 2009 00:10:28 +0000

Artık tüm bayramlarda olduğu gibi Cumhuriyet Bayramı da anlamının önem kazanması gereken şu günlerde bir kez daha unutulmaya yüz tut(turul)uyor. Her sene ezber haline gelmiş lay lay lom, geçit törenleri ve konuşmalardan başka hiç bir şey yok. Daha dün tanklarla göz dağı verdiğimiz Suriye ile sınırlarımızı kaldırmışız, artık yurdumun her yanını çelik ağlar yerine, hiç bir zaman bitirilmeyecek hızlı tren projeleri almış. Ülkenin batısı uygar, insanca ve özgür yaşamaya çalışıp, doğuda insanlar açlık sınırında gezerken; iki torba bulgura seçtiğimiz adamlar insanların ağızlarına ekmek yerine, ‘hak’ çalmakla meşgulken dünyanın en çok sinir hapı tüketen ülkesi olmamak bu şartlarda elde değil elbet…
86. yılında da insanları düz mantık eleştirmekten kurtulamadığımız bu ülkede hâlâ rahat nefes alıp verebiliyorsak bu bile bir başarıdır bence; bu sefil görüş açısını bizlere kazandıran tüm hükümetlere teşekkürler.

Velhasıl Cumhuriyet ne demek; hür yaşamak demek!

Dip not: Resme tıkla büyür…

Quick Erase It!

FxDev — Sun, 25 Oct 2009 01:10:34 +0000

En sevdiğim şeylerden biridir insanlar hakkında yorum yapıp durmak. Senin ne haddine benim hakkımda yorum yapmak diyebilirsin, haklı da olabilirsin, fakat ‘sen’ bile ‘trajikomik’ bir durumda hâlâ insan gibi yorum yapmadan durabiliyorsan seni şuracıkta ‘peygamber’ ilan ediyorum, evet ben o başlangıçtan beri görmeyi hayal ettiğin tanrıyım.
Geçenlerde okuldayım, evet ara sıra oraya uğruyorum, adamın biri gelmiş, onu oraya bağla, şunu buraya bağla diyor, daha bir kaç gün önce yine aynı adam ‘siz artık yarı mühendis sayılırsınız, kendinizi küçümsemeyin’ derken neden beni o an ‘amelesi’ gibi kullandı anlamadım. Kızdım haklı olarak, sonra da bizi lise yıllarımıza götürüp sözlü yapmaz mı, yapar tabi, kazandan sorumlu kontrol sorumlusu! Böyle adamlardan nefret ediyorum, bırak yanlış yapalım, öğrenelim, yok ama ben bu durumdayken yorum yapamam, benim haddime mi?!
Dert anlat anlat bitmez bende, neden anlatmayayım ki; bundan 10-15 ay önce demiştim, mutluluklarımı kendime, dertlerimi siz sefillere ayıracağım diye, işte bu da onlardan birisi, canın sıkıldıysa ‘youporn’ var, belki orası daha çok ilgini çeker…
Ama burası güzel, dinle bak;
Sevgilin var mı, vardır şimdi yalanın lüzmu yok, ama varsa kesin saçların erken dökülecek söylemedi deme, şimdi kim uğraşacak dırdır çekmekle. İşte bu sene tüm insan ilişkilerinde üzerinde durduğum konu bu; ortada dırdır varsa ben yokum arkadaş, kimse babamın oğlu değil ve kimseyi çekmek zorunda da değilim. Geçenlerde bir arkadaşım, çok da severim kendisini, sanki karşısında sevgilisi varmış gibi (iyi ki sevgilisi değilim) bana dırdır yapıyor. Onla gezme, bunla şunu konuş, şu saatler arasında tuvalete git, bu dakika yemek ye; bu ne be! Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar bile zincir vuramamış bana sen mi vuracaksın?! (Tikidir tiki)
Elbette ben de insanım, çoğu zaman görmemezlikten gelsem bile benim de hatalarım olabiliyor, kabul ediyorum, fakat bu kimseye bana ‘dırdır’ yapma iznini vermez. Sen de vermezsin değil mi; ne ala memleket, sen benim hakkımda istediğin yorumda bulun, ben senin hakkında düşüncelerimi belirttiğimde; sen ne bilirsin, ne yaşadın ki bileceksin deyip bir de noel baba gibi göbeğini kaşı, oldu istersen arkamı da döneyim de tövbe tövbe…
Son olarak müzik zevkimi eleştiren herkesten nefret ediyorum. Evet, genellikle deneysel ya da türünün kültü haline gelmiş müziklerden hoşlanıyor olabilirim, son zamanlarda bu konuda hoşuma giden bir kaç grup veya müzisyen de olabilir, fakat hiç bir zaman yeni ergen gibi dinlediğim herhangi müzikten sonra benliğimi değiştirecek değilim. Yalnız şu da var ki; beğenmediğim, kulağımı tırmalayan her sanatçı ölmelidir, Feridun Düzağaç gibi mesela.
Bu arada deneysel şarkıcı, grup vb. kime denir sorusu için aşağıdaki videoyu seyrediyoruz…

Click here to view the embedded video.

Dip Not: Başbakan bile Youtube’a girerken, siz giremiyorsanız kendinizi pencereden aşağıya atın…

%40 Alcohol %60 Blood

FxDev — Sun, 12 Jul 2009 23:09:13 +0000

Farklı olmanın hayatta bu kadar ‘istenilmez’ bir özellik olduğunu bilmiyordum, öğrendim…
İnsanlar bazen tanrının ne kadar bizleri düşündüğünden, o olmasaydı ne yapacağımızdan bahsedip duruyorlar. Ey siz insanlar, tanrınız sizi o kadar önemsese ‘yaratıldığınız’ yer bir kadın ya da erkeğin boşaltım organları mı yoksa beyni mi olurdu, bir düşünün. Düşünün dediysem sen değil, seni leylekler getirdi çünkü…
Unutma, hepimiz ‘doğal seçilim’in çocuklarıyız. Dünyayı tıka basa doldurmaya çalışıyoruz, iki seçeneğimiz var, ya çevremizdekileri ya da kaynaklar tükenmeye başladığında kendimizi yok edeceğiz. Sizce bunun hangi kısmındayız?
Ayrıca ‘nedir bu ilginç geldi’ diye sorarsan sana, ‘Darwin oku!’ desem çok mu olur; bence olmaz, zamanında bazıları da bana ‘dua’ denen yazıtları zorla ezberletmeye çalışıyorlardı. Evet evet, ben de onlardanım, sizden değil…
Unutmadan geçmek istemem, üç gün önce 10 Temmuz’da Nikola Tesla dünyaya geldi, kutlu olsun. Tesla, unutulmuş deha, o da herkes gibi olsaydı, şu an Edison’dan düzenbaz olarak değil de dünyaya yön veren biri olarak bahsederdik. İşte siz sevgili İdil Biret’i öldürmeye yeltenen küçük kurtçuklar, büyük yobazlar; emperyalizmin kaynağında faydalı işlerde bulunan bu adam olmasaydı, siz ‘sosyalist’ veya ‘komünist’ ülkenizde hala mumla aydınlanıyor, bilgisayar yerine abaküs kullanıyor olurdunuz!
Tabi ki sizlere iyi gözükmek için, saçımı ‘çatı’ yapıp, gömlek giyip, üstten iki düğmesini de kılları alınmış vücudumu göstermek için açabilirim, yoksa saçlarımı belime kadar uzatıp, kaşıma, dilime halka mı geçirmeliyim, isterseniz marjinal takılıp Fransız usulü somon balığı yiyeyim? Bu sıcakta kot pantolon da giyebilirim, takunya da. Maksat size iyi görünmek olsa dükkân sizin ama…
Öte yandan, biriyle ilgili görüşlerinizi direk söylediğinizde ‘ukala’, kıvırdığınızda ‘yalancı’, iyileştirdiğinizde ‘itici’, kötüleştirdiğinizde ise ‘düşman’ olmak her kişi için farklılaşıyorsa bir de kendi olduğun gibi davranmayı dene ne dersin? Evet, o zaman da arkadaşsız kalmak ile beni suçlayacaksan buyur; sen dolu(!), aşmış(!) arkadaşlarınla gününü gün et, maalesef benim bu dünyadaki kısa süremi, gereksiz insanlarla kaybedecek kadar lüksüm yok, üzgünüm…
Şunu da unutmamalı, hiç bir başarı, doğuştan gelen şans hariç, tesadüf değildir (Final’den 3 milyon dolar aldım, doğrudur). Arkadaşımız, kız arkadaşıyla ders çalışacak, filanca markanın falanca fiyatındaki gözlüğü giyecek, başkalarının yüzüne gülerken, arkasından dalavere çevirecek, sonra da bu sol yumurtalık çocuğu istenen başarıyı sağlayacak. Vay efendim, kardeşim Mahmut’a bak, ne diyem, Şakir mi diyem?
Son olarak geçen dersimizde ‘karma’dan bahsetmiştim hatırlayan var mı? Evet, Oya, çık dışarı çocuğum, seninle öğretmenler odasında özel olarak ilgileneceğim. Bir şey olmaz korkma, nasılsa ben iktidarın adamıyım, yumurtalıksız raporu alır kurtulurum…
Velhasıl kelam, toplum belgeselciliği gerçekten zor iş, hele ki hiç sevmediğiniz hücre bütünleriyle, tüm gün alış-veriş halindeyseniz ya susacak ya da makatınıza pamuğu yiyip şansınızı başka diyarlarda devam ettireceksiniz…
Benden söylemesi…

Sakin Olmam Lazım

FxDev — Sat, 04 Jul 2009 02:35:06 +0000

Sakinliğimi yuttuğum sinirime borçluyum demiş miydim?
İnsanları izlemek zor iş, hele ki onlarla birlikte yaşamak zorundaysanız. Doğarlar, büyürler, sorun yaratırlar ve sonunda toprağa zararlı, atık haline gelirler…
Kedinin fareyle oynaması gibi; bir pençe sağa, bir pençe sola. Direk öldürmek daha mı zor her zaman; ‘seni sevmiyorum’ demek ya da oynamadan çıkmak birinin hayatından, gurur meselesi yapmamak…
Birinin derdi iki lokma ‘ekmek’ bulamamakken, diğerininki ‘yahnide eksik olan tuz’ olabiliyor bazen, aynen reform isteyenlerin cennetten sürülmesi gibi, ne kadar adil bir ‘yargıc’ımız var değil mi?
Post modern bir yaşamın kenarındaki salıncaklarımızda sallanırken, savrulan eteğimize aldırmadan yaşamışız hayatı…
Bir yanımız ‘batı’laşırken, diğer tarafımız ‘doğu’nun o en karanlığında zincirlere vurulu bekler olmuş; yemek yemek için alaturka yerler yerine lüks restoranları tercih eden hanım kızımız, ‘şahin’, ‘kartal’ yerine ‘bmw’, ‘mercedes’e biner olmuş, onu evine bırakan delikanlıyı içeri davet etmekten çekinmiş sonra da. ‘Homo sapiens’e özenen ‘neandertal’ misali…
Başkasının hoşuna gitmeyecek diye kafanı dahi kaşıyamıyorsan, kaşıyamadığın gibi içini de onlara şekillendirtiyorsan senin bir ‘taş’tan ne farkın kaldı ‘insan’?
Milyonlarca spermden olasılıksal olarak en şanslısısın sen, piyango sana vurmuş, tek fırtlık hayatı sen çekeceksin şimdi, tanrı da yaptıklarına deliler gibi gülecek, onun için Titanic’ten başka yabancı filmlerin çevrildiğinin, dünyada Türkçe dışında müzik yapıldığının ve evinden başka dünyaların olduğunun farkında ol, ölmeden önce bir kez Beethoven, bir kez de Hasan Cihat Örter dinle…
Simülasyonlardaki gibi kuralların, matematiksel kurmacaların yok anlamak için; sineye çekil ve düşün 30 saniye, dişini fırçala ve uyu…

Equivilant Exchange

FxDev — Sat, 02 May 2009 02:42:02 +0000

Evet, Full Metal Alchemist’ten…
Dediği gibi bu hayatta hiç bir şey eşit değerler üzerine yükselmiyor…
Ya çok bilmiş olacaksın ya da aptal rolünü iyi oynayacaksın yoksa ne yaranırsın ne de insan olursun bu memlekette…
Ortamın istediği yönde ‘ortacı’ davranacak, işine gelmediğinde ‘kaypaklığını’ da yapacaksın. İşte o zaman tadından yenmez, zevk üstüne zevk alırsın…
Bazı şeylere ulaşmak ise emek ve özveri ister, bundan ötesi sevişmekle eşdeğerdir kadim dostum…
Kısacası insanlarla uğraşmıyorum, haliyle ortaya sövecek malzeme de çıkmıyor ve bu iyi…
Şimdilik bu kadar…

Simple Together

FxDev — Fri, 06 Mar 2009 02:02:50 +0000

Ilık bir yağmur işler bulutlar, tane tane geçer tüm nehirlerin ilmeklerine…
Yalnız bir dünya, sahte bir kadın kalır ardında…
Söylemesi ayıptır bazı şeyleri, hani iki ucu boklu değnek misali…
Susacaksın, umursamayacaksın ‘he’ deyip geçeceksin bazen. İşte o zaman mükemmele yakın varlık sen mi oluyorsun, yoksa hayatın gerektirdiklerini bir düzen içinde yürütenlerden mi, bilemezsin…
Bilinmezliklere daldığım her akşam gibi, beynim uyuşuk, gözlerim uykulu…
Artık önemsemiyorum aşkı, ötekini, berikini!
Bana ne, onlara ne; hakları var mı benim hayatımı mahvetmelerine, dağıtıp orada öylece bırakmalarına!
Ben söyleyeyim efendim, hayır yok!
Yeter bu kadar sineye çekişler, koşturuşlar, yakarışlar. Adam olmak parayla değil, sözünün arkasında durmak yetiyor bazen, 3 aysa 3 ay, 10 yılsa 10 yıl. Adamlık bu kadar kolay kazanılıyor günümüzde, sen niye çabalıyorsun olmamak için o da ayrı…
Aşk meşk, bebek değiliz be artık, büyüdük, büyüyoruz; öğren bunu, sok kafanın hiç girilmeyen deliklerine! Lakin hayat bir gün popona baskı uygularsa o zaman acısına alışkın olmalısın demiş eskilerden biri. Alışmadık götte don durmaz misali. Yoksa oyun dışı kalır, oturduğun yerden milletin hayatını seyredersin, yorumlar getirirsin…
Sahtecilik üzerine kurulu bu aptal yeri daha da kirletme, olmaz mı?
Ha ben bunları neden mi söylüyorum; şundan: 15 dakikada çok şey değiştirebilirsiniz, fakat hepsi genelde size bağlıdır; ya üst üste başka insanların yaşamları, işte bu farklı…
Velhasıl bugün ilginç bir gündü üstat; köşeyi dönüşleri, mallıkları, hayıflanmaları, ‘ulan ulan’ları ve özellikle yaşanılanlarıyla…
Demek istediğim şudur ki, üzülme Brutus, sıra sana da gelecek. Fakat o zaman hançeri göğsünden ayırmaman gerektiğini de şimdiden öğren…
Uyu hadi, her zaman yaptığın gibi…

No Bum Bum

FxDev — Fri, 16 Jan 2009 23:44:08 +0000

Komşu cennette birbirini becermek isteyen failimeçhuller dururken yatağımızın altından lav bombaları çıkadursun bu ergenekoncu sevişme eğilimleri bir gün bitecek mi sorarım size sayın ‘dündar’.
Eğer sen kızım olacaksan ensest baba rolünü oyanayabilirm tüm dünyaya karşı.
Aranılan kişilerin yanlış numaraları olup dökül dudaklarımdan tüm haşvet ve şeraatinle sonra da dönüp bak sinemalarda şu an oynayan ‘faişe dünyanın suskun insanları düşerken’ adlı filme.
‘Endeplozmik retulukum’ projesinin baş aktörlerinden ‘memezom’ ile yaptığımız söyleşi esnasında erotizmin ancak ve ancak ‘çekirdekten’ geçeceğini söyleyip, postmodern bir yaklaşımda iletilen kalp parçacıklarının ünlü şarkıcı, türkücü, oyuncu, profesör zamazingosunun baş döndürtücü bir tempo ile baş eden editöründen kopardığımız mesaj bu olsa gerek…
Ne yine selülitlerin mi azacak vah anam vah!
Türk öğün çalış güven esası ve ünlü O.D.U.N. (oku düşün uygula neticelendir) teoremi.
Sıkıldım! Ölüm döşeğinde bile akıllıyı oynamak bazen.
Hani ‘gırk’ diyeceksin ya popona ‘pamıh’ tıkadıklarında, o anda bile güldürmek hani bazılarını.
Mirasını bırakmak tüm kaşarlaşmış kalplere.
Hani toplumsal mesaj falan.
Gırk!
Salı günü gidilen striptiz kulübünde toplanan George Washinton resimleri.
Karı-kız ve erkek-çocuk ikilemi.
Ya bir asansörde rehin bırakılsan pis bir kadın tarafından.
Heşvetle kalçasını sallasa önünde, dilini uzatsa sana.
Filmin adı ‘Asansör’ olsa, ha?
Mezemin dibine düşen bir hıyar parçası ve ‘yeni rakı’ reklamı.
Ya sohbete çağrılan militanist islamiler.
Hergün traştan tahriş olan yanaklar ve üstüne düşen kırmızı ruj izleri; ne o aldatıyor musun?
Noel ruhuna inan ve yılbaşı günü kırmızı don giy sönmüş dünyalar üstüne.
Ben para kıstırırım dişlerinin arasına, içki?
Öptüm.

Fotoğraf için Ezgy’e teşekkürler…

21 Plus

FxDev — Sun, 11 Jan 2009 23:39:49 +0000

21. yılın defteri böyle sona erdi…
Her zaman severim sondan başa gitmeyi; önce dost olur sonra tanır ve en başta yapmam gerekeni yani başlamamayı tercih ederim…
Yılbaşından bu zamana düşünmekteyim, o kadar yoğun ki bu kafa yorma işlevi ne sınavlarıma çalışabildim, ne dışarı çıkabildim. Aslında hiç birini istemedim de…
Bu sefer kuralımı çiğneyip, en baştan başlayacağım;
-Okulun birinci dönemi bitmektedir, bir kaç kişi ve daimi dostunuz ‘yalnızlık’tan başka o doğum gününüzü hatırlayan yoktur. Arkadaşınız dedikleriniz sırtınızdan hançerlemeye devam etmektedir…
-Derken sömestr tatili gelir, yeni umutlarla yeni bir döneme başlayacaksınızdır, o da kısa sürer; saatlerin değişmesiyle ‘bahar bunalımına’ giren genç kendini isyanlara vurur…
-O ara bir kıza vurulur gönül (yıl içinde 14 kızın 14. şanslı numarasıdır o) ve 4 aylık çetin mücadele başlar; sonu güzel bitmese de bir inadın ne kadar çetin olabileceği genci şaşırtır…
-Yaz dönemi gelmiştir artık, her şey daha farklıdır, asıl dostlarınıza kavuşmuş, her gününüz neşeli gitmektedir…
-Yazın bütün senenin acısı çıkartılacak derken ‘küçük bir operasyon’ geçirilir ve kalbin ilk defa gerçek dünya ile bağlantısı gerçekleştirilir…
(Gerçekten o plastik borunun kalpteki olası havayı çekebileceğine hâlen inanmıyorum!)
-Ve 2008 yılının bence en güzel olayı İstanbul gezim ve Metallica konseri gerçekleşir. Yazın üstten aldığım dersten kalmamın acısını bir günlük Zeytinli Rock Fest’te çıkaracak olmam da yeni bir dönem için en büyük hediye olacaktır şahsıma…
-Derken o gün gelir: 21 Ağustos 2008
Burayı biraz açmak istiyorum;
*Daha önce sayısız insanla tanışmış, birçok kişiyle gönüldaş olmuş genç, dört aylık çetin mücadele verdiği insanı bırakıp kılını bile kıpırdatmadan iki gün içinde kalesini teslim eden gönüle ‘allah allah’ nidalarıyla girmiştir. Genç kör, gönüldaşı ise tecrübesizdir ve hikâyemiz böyle başlar. Okuduğu lise nedeniyle açıklığa ‘kapalı’ davranan genç kızımız kendini üniversitede görünce ‘yeni gelin misali’ açılıp, saçılmak istemiş, basamak olarak ise kör gencimizi kullanmıştır. Aradan 3 ay sular seller gibi geçmiş, gencin zor dönemleri başlayınca ‘gelinimiz’ pes edip, üç küçük mesajla tekmeyi basmıştır gencimize. Oysa iki hafta önce ‘evlenmek bize çok uzak’ diyen gencin gözlerini de oymuştur, o da ayrı…
Bu moral ve ruh hali ile sınava giren genç beklediğinden düşük notlar alıp hayata her zamankinden biraz daha küfretmiştir. Sonuç olarak bir haftalık devletlerarası ‘ara ayrılık dönemi’ yaşanmış geri dönüşte ise bir sinema filmi sonrası tekrar nikâh kıyılan ‘gelin’ ile gerdeğe girilmiştir. Damadın M.Ö. yaptığı hataları tekrarlamak istememesi sonuç itibariyle bir ilişkide yaşanabilecek en güzel haftayı ‘yeni geline’ yaşatmıştır…
Her şey iyi olur derken bir mesaj dalgası daha gelmiş, ‘ayrılmalıyız artık’ şarkısı eşliğinde gelin ‘mercimeği fırına sürmek istemeyen’ damattan cılız iki mesaj ile ayrıldığını belirtmiş ve ertesi gün ‘o uzakta olsa da, şöyle olsa da, böyle olsa da çocukluk aşkı’ ile ‘dating’ durumlarına girip, damada nanik çekip hayatından sıyrıldığını sanmıştır…
Sanmaya da devam etmektedir, fakat bilmediği şey hayatın pis bir orospu rolü oynayıp, kendinden başka orospuya da bu dünyayı yâr etmeyecek olmasıdır…
-Genç yılbaşını ailesiyle geçirmiş, hayatının belki de en anlamlı dakikalarını yaşamıştır…
-Bunu takip eden 3-4 gün de asıl mutluluğun bir şeyleri yaratmakta, dostlukta olduğunu anlamış, eskisi gibi yoluna devam etme kararı almıştır…
-Ve tarih 10 Ocak 2009!
*Toplaşan insancıkları, gezilen mekânları, edilen sohbetleri, sarhoşlukları, sevinçleri ve hüzünleriyle genç ömrünün en mutlu doğum gününü kutlamış, çoğu kimsenin düşündüğü gibi bu hayatın ‘XX ve XY oyunları’ üzerine kurulu olmadığını kendi içinde kanıtlamıştır…

-Genç şu saat, bu dakika üzerinden hayatına kaldığı yerden devam etmekte..
-Mutlu çünkü Galatasaray’ın oynadığı oyunu çok beğeniyor, üretiyor, kendinle gurur duyuyor…
-Genç 21 yaşını böyle bitirirken hayatın aslında ne kadar komik, güvenilmez bir yer olduğunu tekrar ve tekrar keşfediyor…
-İzmir’in soğuğunu her sabah yiyip güneşe doğru bir kez daha gülümsüyor…
-Çünkü biliyor, hayat değerli ve onu mahvedecek herhangi bir pürüze onun yaşamında yer yok…

İmza: FxDev
21. yaş günüm anısına…

Üç Gün Kala

FxDev — Wed, 07 Jan 2009 20:18:50 +0000

Ben hayat oynayamıyorum…
Oynayacak olsam ebeleniyorum çoğu zaman…
Küçük bir çocuk olup kaçıp gitsem büyümekten, çekmesem cefasını bu dünyanın, sarılsam toprağa sımsıkı…
Çekse gövdesine her bahar ağaçlar beni, çiçek olsam bazen, sonra mantar, böcek belki…
Her gün aynı rüyalarla sonucunu göremeden uyanmak, umursamadan tekrar yatağa girip, yorganına sarılarak olamayacakları hayal etmek; güzel, acı fakat mutlu…
Kardeşin, dostun dediğin kişinin bile bazen yamuk yapmasına gülüp geçmek…
Bekle ben geliyorum…
Ve biraz tatil…
3 gün kala…

Şellalle

FxDev — Tue, 23 Dec 2008 23:43:20 +0000

Hayat ilginç…
Bir insan, on beş gün boyunca ileride hatırlamak istediği en ufak bir şeyi not olmak istemez mi? Yoksa hayat o kadar doludur ki sayfalar mı yetmez, bilinmez…
Lakaplı insan korosu ninnileriyle uyumak varken zamana sarılıp, unutulmanın verdiği huzurun koynuna sığınıp, hülyaya dalmak, soluk soluğa sevişmek, çığlık atmak, sıcak ve soğuk!
Arkadaş kazıklarının tadını özleyip, kendini kazıklamak ve mağara adamlarının aldığı haz ile yalnız sevişmek şöminenin başında, bir ayı postu ve hayvansal içgüdülerle birlikte. Islak bir bankı saymassak eğer…
Bir g.tün arkasına saklanıp amacını belirleyememek kimsenin, inan en kötüsü de bu bazen…
Amacın ‘o’yken, amaçsız kalmak…
Bir kadına olan özlem mi bu, yoksa hayata getirilen yeni bir bakış açısı mı?
Bilinmemezlik havuzum gün geçtikçe dolarken, nostaljilerim, hayal kırıklıklarım, ‘ne umdumlarım’ hâlâ büyümekte, bu dipsiz kuyuya atlamak için…
“I need a friend, no need to run and hide” derken sanatçı, bana nispet mi yapıyor yoksa ‘dünyada çok az kaldı, değerleri küresel krize karşın arttı’ deyip yoksulluğundan mı bahsediyor?
Sizlere soruyorum, ey insan varlıkları!
Oysa ne güzel planlarınızı kurmuştunuz değil mi; birçok dost edinecek, bir gününüz bir gününüzü tutmayacaktı. Hem farklı insanlar ile tanışacak, hem de hayatınızın o en mutlu, o en güzel, karbonmonoksit kokan heyecanınızı yaşayacaktınız. Fakat kim bilebilirdi ki tüm bu hayalleriniz bir ‘bilmiyordum, kendimi bile anlayamıyorum, sen haklısın’a kurban gidecek…
Sonra gelin de dövünmeyin, üzülmeyin…
Şimdi içime oturuyor işte…
Soğukkanlı sizler havaların soğumasından çalışamayan beyniniz ile anlamıyor olabilirsiniz fakat buzlar çözüldüğünde her şeyin daha da kötüye gideceği aşikâr…
Ne yapacağını bilememek ise çok daha kötü…
Yazık deyip can çekiştirmeden öldürmek…
En basiti…