Günün 30 saate çıkmasını istiyorum!
Zaman artık yetmiyor bana, hayatım boyunca beklediğim mutluluk beni buldu, kabul, fakat her şey her zaman dengede mi olmak zorunda?
Sanki gün çabuk geçmiş gibi erkenden uyuyorum, zaman hiç kalmamış gibi her şeye koşturuyorum…
Hastalık da üstümde şu aralar, envai çeşit meyve yememe karşın burnum sümük musluğu gibi akmakta…
Söz oyunları yok artık, yalın; aynada ne görüyorsam o…
Geçen ölümü de düşündüm ya!
Söylemedi demeyin, kötü bir şeyler olacak, hissediyorum…
Kafayı yememe az kalmış olabilir mi?
Yoksa men-a-pause mu?

Hayatın garip oyunlarında oyuncu olmaktan vazgeçemiyorsunuz hiç bir zaman. Rolünüze göre çeşitli şeyler öğrenip bunların adına ‘tecrübe’ diyor; bazen onları tekrar tekrar yaşamak isterken bazen belirtisini gördüğünüz anda kaçıyorsunuz farkında olmadan ve hepsini ortaya koyup topladığınızda ona verdiğiniz isim oluyor ‘hayat’…
İnsanlar hayal edin gözlerinizi kapatıp; insanlar, sizin izleyici olduğunuz hayatlar…
O insanlardan birini seçin; tanımak isteyip, hayatına müdahale edebileceğiniz. Onunla yaşayın, onunla huzur bulun ve sadece onun gözlerine bakın uzun bir süre. Dudaklarının tadını öğrenin ve cebinizdeki ‘yalan’ ve ‘yüzsüzlüğü’ serpin şimdi bu hayatın üstüne. İlk tartışmanızı yaşayın ve bırakıp gidin o hayatı. Göreceksiniz o ‘hayat’ sizi bırakmayacak…

Devamını okuyun…

Kader, pis bir kedi, hırçın bir kaplan…
Hayatımız ince bir ip üzerinde, düş ya da kalk, susma konuş!
Sözcüklerin yetmediği, bazı durumların samutlaştırılamadığı anın kenar süsüyüm. İnce ince oyanmış, iplik iplik düşüyorum gözlerinden yaşlı kadın…
Denizin getirdiği yosun kokusu, pislik ve zarafet; aynı anda, aynı duygularda… Devamını okuyun…

Garibim, ilginç, yaşanması kolay olmayan, yalnız insan…
Ben…
Kendime ters düşen işler peşinde hissediyorum kendimi, düşler ve gerçekler dünyasını ayıran büyük duvarın üstünde dans etmek gibi. Biri pembe, olmasını istediğiniz hayat; o ve siz, yağmurlu bir günde, arnavut kaldırımlı bir sokakta, etrafında sinekler uçuşan bir lambanın altında dans etmektesiniz; diğeri ise gri, alacalı, etrafınızdakilerin istediği bir hayat; o ve siz, yağmurlu bir günde, ellerinizde siyah şemsiyelerinizle alışveriş poşetleri işten gelmektesiniz, son dansınızı evliliğinizde etmiş, toplumdan kopamayan küçük bir insansınız, ruhu yalnız ve sıradan…
Benim ‘kraliçe’ ruhlu insanlara ihtiyacım var. Bir kelimesinde tüm anlatmak istediğini anlayabileceğim, kendine özgün ve özü kimse tarafından kirletilemeyecek. Bir sorun, hayal diyarından bu dünyaya yanlışlıkla düşmüş çok az insancık var. Şans ve şansızlık, gerçekleri yaşamak zorunda mıyım? Devamını okuyun…

Bugün hayatımdaki komik, üzüntülü, garip, anlam veremediğim bazı anları, anıları sizlere bölüm bölüm anlatmak istiyorum. Şimdiden söylüyorum, olaylar canlar yakabilir. ‘Kim bunlar’ diye sormak yok. Çok ısrar edenlere ‘adı bende saklı’, ‘baş harfi ben’, ‘aloğğ’ şarkılarını hediye ediyorum…

Bu Nedir Vol. XXI
Arkadaş ortamına girilip, selam verilip, hemen kalkılacaktır. Mekan gayet gürültülüdür ve platonik aşık olunup, red cevabı alınan kızla göz göze gelindiği an garson bey hemen gelip soruyu yapıştırır;

Devamını okuyun…

Kafa tatiline sokunca kendimi, dışarıdaki olaylara seyirci kalmaya başladığımı hissettim. Ondandır bu kadar aksamam, aksatmam; ondandır gönlümün nitro gliserin yapısı…
Adam olanlara tekrar adamlığı öğretmek değil benim görevim, hayvanları insan yapısına büründürmek ise hiç değil…
Canım sıkılıyor kalbur üstü, delik deşik minarelerim; lakin bana batmakta uçları o zalim feleğin…

Devamını okuyun…

Kaçın bakalım, kaçın, sonuna kadar…
Sadece kalbinizin içini görebilmekti sevgili bayan…
Ucu bükük altıpatlardı cebimdeki yüküm; çürük bir baruttu kadın ve ateştim ben, uzun kirli sakallarımla…
Ulaşabilecek kadar yakın ve bir o kadar uzak, ışıklı evler var aramızda; oradaydı, rakı balık misali masaydı yakamoza karşı ve kapkara, durgun egeydi saçları…
Sardım gazetenin üçüncü sayfasına bira şişemi, bir de cigara yaktım acı acı, martılar geldi, leblebilerimi çaldılar ve korkup kaçtılar…
Devamını okuyun…

Yoruldu bu beden, sonuçta kan pompalıyor bütün gün, yazın ortasında soğuyor…
Piston kapaklarımdan bir kaçı arıza yapmış, ölüm yaklaşmış, özleyeceğim…
Sen, uyuklayan güzel, yaşanmadan tüketilmiş, yaşamadan yaşlanmış. İşte, oradaki sen!
Özledim, sıcak bir çorbayı, ipi kararmış bir çift mumu. Maytap kadar eğlenceli ve kısaymış ömrüm…
Devamını okuyun…

Hayallerimde yaşaması, gerçek olmaması çok güzel şu anda…
Biliyorum; bağlanmak, hayatımın en kötü kararıydı ve şu anda bu ikilemimi aşmaya çalışıyorum…
‘Ya..ya..’ kalıplı sorularımı yanıtlamam gerek beynimde, aklımda, her ne b.ksa işte…
Herkes için basit görünen bir yapı, benim için dünyanın en karışık olgusu, özür dilerim…
Oradaysan gel kurtar beni, çıkar karanlığımdan, yarım yamalak yapacaksan dokunma kalsın öyle, duvardaki böceklerde hoş, tenimi gıdıklıyorlar falan, ya onlar, bilmem…
Devamını okuyun…

Gece yarısı, kurukafalı bir adam mezarını kazmaktadır. Ellerinden et parçaları yavaşça dökülmekte, dudakları sinsi bir gülümsemeye sahiptir. Adam çukuruna girer, üstünü kapatır ve toza dönüşür…
Adam hayat hakkında tahminlerinde yanılmamıştır; o, şununladır; bu, söylediği olay yüzünden acı çekmektedir; öbürü, kaçtığı yalanlardan kurtulamamıştır.. Yalnız o, kendi hayatının ne zaman mutlu sona ulaşacağını ya da silik bir noktayla biteceğini tahmin edememektedir. Etrafa olacakları söylemiş ve olaylar oluşmuştur. Seçilmiş kişi midir, hayır; kel midir, evet; merhemi var mıdır, hayır…
Devamını okuyun…