FxDev | ße Different Everytime! » sinir

Soru Sorma Sanatı

FxDev — Sat, 10 Apr 2010 13:37:59 +0000

Aslında başlık her şeyi açıklasa da birazcık değinmek istiyorum.
Türk insanı olarak, genlerimize ya da başka bir yerimize mi işlemiş bilmiyorum ama hazırcılık ve tembellik hastalığına doğuştan sahibiz. Bunun yanına bir de yüzsüzlük eklenince demeyin gitsin.
Öncelikle şunu söylemek isterim: herkes her şeyi bilemez, bilmek zorunda değil, zaten bu mümkün de gözükmemekte; ayrıca her insanda az ya da çok bulunan ve bizleri hayvanlardan ayıran ‘bir şeyi öğrenebilme ve geliştirebilme’ özelliğine sahip olduğumuzu da düşünüyorum. Öyleyse benim takıldığım konu ne?
Sinirlendiğim konu soru sorma adabından, iletişim problemlerinden kaynaklanmakta.
Bugüne kadar bir çok şeyi çevremizden gerek görerek, gerek duyarak, gerekse okuyarak öğrendik. Hepimizin o ya da bu şekilde ‘meslek’ adı altında sıfatları var ya da olacak. Peki bu sıfatları elde ederken hiç mi soru sormayacağız, elbette soracağız. Ama bunu adabıyla ve kimseyi sıkmadan yerine getirmek en mâkulu.
Özellikle mühendislik çalışmaları içinde iseniz ve yerleşim yeriniz Türkiye sınırları içinde ise karşılaşacağınız en büyük sorunlardan biri insanların anlamsız, garip soruları ve soru sorma tarzları olacaktır.
Örnek vereyim: Genellikle Türk insanı olarak bir projeyi son anda yapma gibi bir huya sahibiz. Örneğin proje için 6 ay verilmiştir, biz 5 ay gezer, son bir haftada projenin her şeyini bitirmeye çalışırız. Konu hakkında yeterli bilgiye sahip olmadığımız içinse, konu hakkında bilgisi olanı sömürme eğilimine girip, artık yardım istemez, ‘şunu benim yerime yapsana’ der konumuna düşeriz. Son bir yılda bana gelen örnekleri sunayım:

Yanlış Soru Sorma Örnekleri“Selam, seni bir arkadaşın facebook listesinde gördüm. Bizim bu sene FPGA projemiz varda, şimdi VGA’yı biz süremedik, klavyeyi de çalıştıramadık, bize yardım eder misin?”
“Ben falanca üniversitenin filanca bölümündeyim. İşte şu konuda çalışacağım, bana yardım eder misiniz?”
“Çizgi izleyen robot yapacağız, bize döküman verir misiniz, siz yardımcı olmazsanız ODTÜ’dekilerle bağlantıya geçeceğim bak.”
“Kitap şifresi!!!!”
ve dahası..

Ben de doğal olarak yukarıdaki arkadaşlara içimden şunları diyorum tabi ki:
- Önce bir selam de, hatırını sor insanların,
- Ben seni tanımam etmem, yardımcı olmak zorundaymışım gibi bana davranamazsın,
- Bir de tehditkar bir tavırla, bak sen yardım etmezsen başkasını bulurum edecek havalarına girmene gerek yok, git o bulduğun yardım etsin sana,
- Siz hiç zahmet etmeyin, projeyi bana gönderin, benim de işim gücüm yok ya hani, sizin yerinize sizin projelerinizi yapayım ben!

Onun için her zaman derim ki, her üniversite bölümünde olan ‘mühendisliğe giriş’, ‘filancaya giriş’ tarzı derslerde öncelikle işlenmesi gereken konular şunlar olmalı:
- Google’dan nasıl arama yapılır,
- Nasıl soru sorulur ya da nasıl yardım istenir.

Neden mi, nedeni çok basit, bilinmeyen bir proje konusunu google’da aşağıdaki resimdeki gibi aramamak için.
Sonuç olarak demek isterim ki; arkadaşlar soru sorarken dikkat edelim, sorularımızı mantıklı ve elle tutulur seçelim. Madur durumda olanlar sizsiniz, soruyu soranlar değil bunu düşünerek yöneltelim sorularımızı.
Yoksa soruyu sorduğunuz kişi, sizlerle çok haklı bir biçimde alay eder ve cevap bile veremezsiniz.
Şahsen ben öyle yapıyorum, sonra kızmaca, darılmaca yok.

Ayrıca bir kaç yayın evinin bastığı aynı konu başlıklı kitapları da mevcutmuş. Eğer bu konuda sorununuz varsa onlara başvurmanızı öneririm.

Cumhuriyet Ne Demek?

FxDev — Fri, 30 Oct 2009 00:10:28 +0000

Artık tüm bayramlarda olduğu gibi Cumhuriyet Bayramı da anlamının önem kazanması gereken şu günlerde bir kez daha unutulmaya yüz tut(turul)uyor. Her sene ezber haline gelmiş lay lay lom, geçit törenleri ve konuşmalardan başka hiç bir şey yok. Daha dün tanklarla göz dağı verdiğimiz Suriye ile sınırlarımızı kaldırmışız, artık yurdumun her yanını çelik ağlar yerine, hiç bir zaman bitirilmeyecek hızlı tren projeleri almış. Ülkenin batısı uygar, insanca ve özgür yaşamaya çalışıp, doğuda insanlar açlık sınırında gezerken; iki torba bulgura seçtiğimiz adamlar insanların ağızlarına ekmek yerine, ‘hak’ çalmakla meşgulken dünyanın en çok sinir hapı tüketen ülkesi olmamak bu şartlarda elde değil elbet…
86. yılında da insanları düz mantık eleştirmekten kurtulamadığımız bu ülkede hâlâ rahat nefes alıp verebiliyorsak bu bile bir başarıdır bence; bu sefil görüş açısını bizlere kazandıran tüm hükümetlere teşekkürler.

Velhasıl Cumhuriyet ne demek; hür yaşamak demek!

Dip not: Resme tıkla büyür…

Quick Erase It!

FxDev — Sun, 25 Oct 2009 01:10:34 +0000

En sevdiğim şeylerden biridir insanlar hakkında yorum yapıp durmak. Senin ne haddine benim hakkımda yorum yapmak diyebilirsin, haklı da olabilirsin, fakat ‘sen’ bile ‘trajikomik’ bir durumda hâlâ insan gibi yorum yapmadan durabiliyorsan seni şuracıkta ‘peygamber’ ilan ediyorum, evet ben o başlangıçtan beri görmeyi hayal ettiğin tanrıyım.
Geçenlerde okuldayım, evet ara sıra oraya uğruyorum, adamın biri gelmiş, onu oraya bağla, şunu buraya bağla diyor, daha bir kaç gün önce yine aynı adam ‘siz artık yarı mühendis sayılırsınız, kendinizi küçümsemeyin’ derken neden beni o an ‘amelesi’ gibi kullandı anlamadım. Kızdım haklı olarak, sonra da bizi lise yıllarımıza götürüp sözlü yapmaz mı, yapar tabi, kazandan sorumlu kontrol sorumlusu! Böyle adamlardan nefret ediyorum, bırak yanlış yapalım, öğrenelim, yok ama ben bu durumdayken yorum yapamam, benim haddime mi?!
Dert anlat anlat bitmez bende, neden anlatmayayım ki; bundan 10-15 ay önce demiştim, mutluluklarımı kendime, dertlerimi siz sefillere ayıracağım diye, işte bu da onlardan birisi, canın sıkıldıysa ‘youporn’ var, belki orası daha çok ilgini çeker…
Ama burası güzel, dinle bak;
Sevgilin var mı, vardır şimdi yalanın lüzmu yok, ama varsa kesin saçların erken dökülecek söylemedi deme, şimdi kim uğraşacak dırdır çekmekle. İşte bu sene tüm insan ilişkilerinde üzerinde durduğum konu bu; ortada dırdır varsa ben yokum arkadaş, kimse babamın oğlu değil ve kimseyi çekmek zorunda da değilim. Geçenlerde bir arkadaşım, çok da severim kendisini, sanki karşısında sevgilisi varmış gibi (iyi ki sevgilisi değilim) bana dırdır yapıyor. Onla gezme, bunla şunu konuş, şu saatler arasında tuvalete git, bu dakika yemek ye; bu ne be! Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar bile zincir vuramamış bana sen mi vuracaksın?! (Tikidir tiki)
Elbette ben de insanım, çoğu zaman görmemezlikten gelsem bile benim de hatalarım olabiliyor, kabul ediyorum, fakat bu kimseye bana ‘dırdır’ yapma iznini vermez. Sen de vermezsin değil mi; ne ala memleket, sen benim hakkımda istediğin yorumda bulun, ben senin hakkında düşüncelerimi belirttiğimde; sen ne bilirsin, ne yaşadın ki bileceksin deyip bir de noel baba gibi göbeğini kaşı, oldu istersen arkamı da döneyim de tövbe tövbe…
Son olarak müzik zevkimi eleştiren herkesten nefret ediyorum. Evet, genellikle deneysel ya da türünün kültü haline gelmiş müziklerden hoşlanıyor olabilirim, son zamanlarda bu konuda hoşuma giden bir kaç grup veya müzisyen de olabilir, fakat hiç bir zaman yeni ergen gibi dinlediğim herhangi müzikten sonra benliğimi değiştirecek değilim. Yalnız şu da var ki; beğenmediğim, kulağımı tırmalayan her sanatçı ölmelidir, Feridun Düzağaç gibi mesela.
Bu arada deneysel şarkıcı, grup vb. kime denir sorusu için aşağıdaki videoyu seyrediyoruz…

Click here to view the embedded video.

Dip Not: Başbakan bile Youtube’a girerken, siz giremiyorsanız kendinizi pencereden aşağıya atın…

Mühendislik Çok Kolaymış(!)

FxDev — Mon, 07 Sep 2009 22:06:59 +0000

Ne zamandır tartışmak istediğim bir konuydu, mühendisler, yaşadığı sıkıntılar ve mühendislerin yeri…
Geçenlerde elektronikçilerin takıldığı bir ortamda aşağıdaki iki ifade sarf edildi ve bu ifadeler bir mühendis adayı olarak benim elbette pek hoşuma gitmedi. Bu sayede ne zamandır açmak istediğim konuya, az da olsa mühendis gözüyle bakmak istedim. Peki neydi bu ifadeler?
Birincisi;

“Mühendislik okumak zordur belki kabul ederim ama pratik elektronik tecrübe ister. Ama mühendislik okumak sadece biraz zekan varsa kafan çalışıyorsa, biraz sistemli çalışma ile okunabilir.”
İkincisi;

“Şu anki aklım olsaydı mühendislik okumazdım. Çünkü vakit kaybıdır. Yıllarca boşa vakit harcadık. ÖSS’den tutun mezuniyete kadar. Asalak bir şekilde, ailemize, topluma yük olduk. Kazık kadar adam olduk, bir limon bile satmayı öğrenmedik. Hayata okulu bitirerek bilmem kaç yaşından sonra başladık.
…
Ama itiraf edeyim ki mühendis olduğunuz zaman sizi ciddiye alıyorlar. Kendi konunuz ile ilgili konuştuğunuz zaman önemli. Ben yine de okumaya gerek yok diye düşünüyorum. Kartvizitiniz üzerinde elektronik mühendisi yerine genel müdür yazar. Fena mı olur? Zaten aynı zamanda genel müdür iseniz elektronik mühendisi yazmasanız da olur.”

Tersten başlamayı sevdiğim için;
Haklılar mı haklılar. Ülkemizde, neredeyse tüm üniversitelerde mühendis adayları; 4-5 yıl falanca dersleri geçerim mühendis olurum, ne olacak canım simülasyonda çalışıyorsa gerçekte de aynen çalışır, not ortalamam şu olsun kesin iş bulurum, okulun verdiği bana çok bile geliyor bir de ekstra çalışıp kendimi mi yoracağım, ikili ilişkileri napayım ben sadece elektrik/makine/gıda/kimya… ile uğraşacağım vb. deyip sonra da sizin kapınıza ‘iş, iş verin bana’ diye geliyorlarsa bu ülkede elbet diplomalı işsizler olacaktır, olmaya devam da edecektir.
Burada söylenen ‘mühendislik okuyup da ne yapacaksın, bir işe yaramıyor’ ifadesini yönetici olmak isteyenlere söylerim, %100 doğrudur. Yönetici olmak için 4 yıl feda etmeye gerek yok fakat burada hakkıyla okumuş mühendislere veya okumaya çalışan mühendis adaylarına bu ithamlar biraz ağır kaçar, görüldüğü üzere bana kaçmıştır…

İlk ithama dönecek olursak;
‘Bildiğim tek şey hiç bir şey bilmediğimdir’ demiş adamın biri, iyi de demiş. Hiç bir teknikere lafım yok, en basitinden şahsen ben, bir işi ‘camış boku’ gibi yaparken, teknikerler sanat eseri yapıyorlarsa, bunun önünde elbet saygıyla eğilirim. Ama hiç bir teknikere ya da teknikerlik okuyana da ‘boşuna okudun, bir televizyoncunun yanına girseydin 2 senede öğrendiğini 5′e katlardın’ demem. İşte bu nokta beni kızdıran yan.
Evet belki okumadan milyon dolarlar kazanılabilir (Örnekler çok: cumhurbaşkanı, başbakan, millet vekilleri, şarkıcı, türkücüler…) fakat bu kişiler milyon dolarlarla oynuyor diye okumak isteyene, okuyana, okumuşa ‘ne gereği var okumanın’ demek abes kaçıyor.
Burada tekrar söylüyorum; eğer amacınız bir firmaya yönetici olmaksa okumanıza gerek yok! En basitinden arabacı olarak girdiğiniz firmaya, iletişiminiz ve arkanız iyiyse gayet genel müdür olabilirsiniz.

Tekrar ‘mühendislik çok kolay’ durumuna dönecek olursak;
Örneğin çoğu elektrik elektronik mühendisi adayının

bu denklemi kullanacağını düşünmüyorum. Fakat sınavda bunla işlemler yapmamız bizlerden bekleniyor. Sınav kağıdındaki 4-5 sorudan sadece birinde bulunan bilmem kaç bilinmeyenli denklemle, bilmem kaç tane türev, integral almamız gerekiyor.
Ya da bu

ve bu

denklemlerle benden ileride elektronikçiler çarşısına gidip 25 kuruşa alacağım transistörün falancasını, filancasını hiç bir denklem kağıdı, kitap vb. açılmadan bunun gibi 4-5 soru ile beraber 2-2,5 saat içerisinde çözmem bekleniyor.
Bu sadece fizik dersi. Bunun yanında matematiği var, elektrik veya elektronik ağırlıklı, sayısal bölüm olmamıza rağmen zorunlu türkçe/tarih, aptalca aldığımız ekonomi/sunum gibi sözel, üst sınıfta spesifik dersler var. Hepsinde birer tane yukarıdaki gibi formüllerden olsa ve hocanız size gelip hem ‘benim dersime haftada 9 saat çalışacaksınız’ hem de ‘gidin topluluklara katılın, mağaracılık kulübü varmış bak ona girin’ gibi lafları bunca ‘doluluğa’ rağmen söylerse, tüm bunlar yetmeyip her hafta 2-3 dersin labaratuar raporlarını, falanları isterse mühendislik okumanın ne kadar kolay(!) olduğu anlaşılacaktır sanırım. Bu makine, inşaat, kimya gibi tüm mühendislikler için geçerli.
Fakat tüm bunlara rağmen, yarın bir uygulamada bu denklemlerden birini gördüğünüz an ‘aa bak buydu bu denklem, vay anasını be burada mı işe yarıyormuş’ demenin zevkini de hiç bir şeye değişmeyeceksiniz, bu konuda eminim!

Tıp, eczacılık, dişçilik olmayıp parası bol diye mühendislik seçeceklere, şimdiden mühendisliği kazanmışlara ya da kazanmak isteyenlere küçük bir sürpriz; iyi bir matematik alt yapınız, görsel zekanız, ki bu teorik bilgi üzerine kurulmuş Türk eğitim sisteminde %100 gerekli bir şey, yok ise kendinizi ona göre hazırlayın. Yoksa mühendislik kazanmak için formül basit: 2-3 milyarlık bir dershane, biraz sabır ve 3 saat.
Yalnız bölüme girdikten sonra, işi ilk yılda beceremeyip, tıp kazanmaya çalışırsanız hiç şaşmam, çünkü bu gözler onları da gördü…

Şimdi sormak isterim; mühendislik okumak acaba o kadar kolay mıdır?

Dip not: Merak edenler için denklemler yukarıdan aşağıya;

-Zamana Bağlı Schrödinger Denklemi
-BJT transistörün akım-volt bağlantısı
-BJT transistörün alfa/ßeta/gaması

Çünkü Erkekler Doğurmaz

FxDev — Tue, 01 Sep 2009 03:02:49 +0000

Söz doğru, tuvalette aklıma geldi çünkü. O basınç ve nabızla beyin daha hızlı çalışıyor sanırım.
Neyse, geçende bir kız arkadaşım ile görüştük,toplamda 3 nanosaniye; selam verdim uzaktan, derken yanına gittim. Usulca yaklaştı yanıma, eğildi kulağıma, dedim şimdi ‘seni seviyorum diyecek’ o derece nefesini kulak kıvrımlarımda hissettiğim anda ‘fazla beraber gözükmeyelim, dedikodu çıkıyor’ demez mi! Sanki ben, 5 senedir, memleketimde doğru düzgün sokağa çıkıyorum ya, tövbe tövbe dedim çektim gittim eve. Derken telefona mesaj gelmiş, ‘ölüyorum, bitiyorum ne olur buluşalım’, iyi buluşalım da bu acele ne! Merak ettim, karşı tarafın istediği saatte, istenilen yerde oldum. Hatun zat geldi, baktı, 2 nanosaniye sonra görüşürüz dedi. Dedim ne oluyor yahu, gelen cevap komikti, evden bekliyorlar beni. Çekti gitti, sonrasında gelen mesaj ise daha bi komikti ‘sen beni sevmiyorsun’. Yok artık dedim, cidden sinirim bozuldu!
Derken aradan bir kaç gün geçti, yine bir kız arkadaşım (genelde arkadaşlarım kızdır, ne oldu kıskandın mı) sözde tatil için yanıma gelecek. ‘Kesin’ geliyorum dedi bir de. İçimden ya dünya tersine dönüyor ya da yarın güneş batıdan doğacak dedim. Neyse, ertesi gün uyandıktan tam tamına 1 nanosaniye sonra bir mesaj; ben gelemiyorum, annem kızdı.
Bu anlattıklarım trajikomik hikayelerden değil. Uydurmadım da, hepsi yaşandı, bitti saygısızca. Peki şimdi söyleyin tüm bunların nedeni? Neden, sadece kızların çocuk pırtlatabilmesnden mi kaynaklanıyor! Ya da ben dışarı çıkmayalı tüm Türk toplumunun abazanlık katsayısı 500 kat mı arttı, artık konuştuğumuzda çocuk doğurtan teknoloji mi geliştirdi İsveçli bilim adamları anlamadım!
Onun için her zaman derim; tatil kendini insanlardan soyutlamaktır bir anlamda. Fazla dırdır yok, iç huzuru yakalayacaksın. İster nirvanaya er, ister aç sahur programları seyret, orası senin tercihin. Ama fazla insan, bol dert, bol dert de bol can yakma demek bunu da bil.
Bunu da bilin diyorum ama sorsanız kimse sevmez kendini, yaptıklarını, vay dersiniz ta ki ‘ben’ diye başladı mı cümleleri. ‘Ben’; insanı rezil eden de, zirveye çıkaran da aynı sözcük ‘ben’ce.
Tüm ailelere mesaj; kimsenin kızını doğurtma derdim yok, sadece sayenizde ar-ka-daş-lık dahi edemiyorum karşı cinsimle. Her neyse…
Tüm gün evde olmanın bir yararı da bol bol televizyon seyretmek, özellikle de haberleri. Bugünlerde açıp baktıysanız haberlere konuşulan şey bir ‘yol haritası’. Mübarek sanki ‘define haritası’ bekler gibi tüm Türkiye takıldı kaldı buna. Birisi de çıkmış poposundan nameler okuyor: Efendiler bu mesele Türkiye’nin 81 vilayetinin meselesidir, bizim hükümetimiz bu sorunu çözecek nane nane nane nane nan nan na nane…
Geçen sene aynı günlerde türbanla yatıp kalkan memleketim, bir yıl sonra ‘haritaları’ tartışır oldu. Tüm Türkiye kızmıyor mu bu duruma kızıyor, peki haklılar mı bence hayır! Nasıl mı hayır, sen seçmedin mi bu götünden sorunlar uyduran insanları başına, seçtin. O halde paşa paşa çe-ke-cek-sin bu kahrı. Müstahak sana!
Herifçioğlu orada 9.58, 19.19 koşuyor, biz takılmışız 500 gramlık Elvan’ın peşine. Sonra da ben üniversitedeki beden eğitimi fakültesine bildiğin kar-hane dediğim zaman kimse kızmayacak arkadaş. Tey tey…
Kime konuşuyorsam ben!

Sakin Olmam Lazım

FxDev — Sat, 04 Jul 2009 02:35:06 +0000

Sakinliğimi yuttuğum sinirime borçluyum demiş miydim?
İnsanları izlemek zor iş, hele ki onlarla birlikte yaşamak zorundaysanız. Doğarlar, büyürler, sorun yaratırlar ve sonunda toprağa zararlı, atık haline gelirler…
Kedinin fareyle oynaması gibi; bir pençe sağa, bir pençe sola. Direk öldürmek daha mı zor her zaman; ‘seni sevmiyorum’ demek ya da oynamadan çıkmak birinin hayatından, gurur meselesi yapmamak…
Birinin derdi iki lokma ‘ekmek’ bulamamakken, diğerininki ‘yahnide eksik olan tuz’ olabiliyor bazen, aynen reform isteyenlerin cennetten sürülmesi gibi, ne kadar adil bir ‘yargıc’ımız var değil mi?
Post modern bir yaşamın kenarındaki salıncaklarımızda sallanırken, savrulan eteğimize aldırmadan yaşamışız hayatı…
Bir yanımız ‘batı’laşırken, diğer tarafımız ‘doğu’nun o en karanlığında zincirlere vurulu bekler olmuş; yemek yemek için alaturka yerler yerine lüks restoranları tercih eden hanım kızımız, ‘şahin’, ‘kartal’ yerine ‘bmw’, ‘mercedes’e biner olmuş, onu evine bırakan delikanlıyı içeri davet etmekten çekinmiş sonra da. ‘Homo sapiens’e özenen ‘neandertal’ misali…
Başkasının hoşuna gitmeyecek diye kafanı dahi kaşıyamıyorsan, kaşıyamadığın gibi içini de onlara şekillendirtiyorsan senin bir ‘taş’tan ne farkın kaldı ‘insan’?
Milyonlarca spermden olasılıksal olarak en şanslısısın sen, piyango sana vurmuş, tek fırtlık hayatı sen çekeceksin şimdi, tanrı da yaptıklarına deliler gibi gülecek, onun için Titanic’ten başka yabancı filmlerin çevrildiğinin, dünyada Türkçe dışında müzik yapıldığının ve evinden başka dünyaların olduğunun farkında ol, ölmeden önce bir kez Beethoven, bir kez de Hasan Cihat Örter dinle…
Simülasyonlardaki gibi kuralların, matematiksel kurmacaların yok anlamak için; sineye çekil ve düşün 30 saniye, dişini fırçala ve uyu…

Zinacı Pezevenkler

FxDev — Wed, 03 Jun 2009 21:41:50 +0000

İnsanları gözlemliyorum, evet, sizleri izliyorum her gün. Boş boş odada oturmaktan farklı şeyler yaptığımda oluyor bazen, ne o gücendin mi?
İnsanları yargılamak değil işim, tanrı dururken benim ne haddime, kimsenin görevini üzerime alarak inandığım düşünceleri gereksizleştirmek gibi bir amacım yok, senin varsa buyur, her gün yaptığın gibi…
İnandığın dogmalara karşı gayet saygılıyım, bir kaç soru sormam mı seni ‘iman’ dediğin kafesinden uzaklaştırıyor anlamıyorum. Senin kafan ermez böyle şeylere demekle ne elde ediyorsun anlamıyorum…
Yeri geldiğinde uzun sakallı ‘hacı’, gelmediğinde ise pis bir orospu ya da piçsin; peki sen nesin? Adın ne diye sorduklarında falancayım filancayım dediğine hiç mi gücenmiyorsun. Doğru, falanca ve filancayı ayırt edemeyen sen için saçma bir soru oldu…
Örnek diye yanıp tutuştuğunu biliyorum, hatta şu satırı okurken de ‘hadi canım ciddi misin’ diye egonu da tatmin ediyorsundur…
Gel şimdi otur yamacıma. Buralar insanlara dik uzandığından pek yağış almaz ve kuraktır, aklında ot dikip burayı sarmaşıklar diyarına döndürme planların varsa şimdiden söyleyeyim, sen ekmeden o çoktan kavrulacak…
Din üzerinden konuşmaya başla önce ki karşıdaki deri montlu arkadaş gelsin yanına ve başlasın sana islam misyonerliği yapmaya. Yoruluncaya kadar serbest bırak, eninde sonunda egosunu tatmin edip uzaklaşacak yanından. Nelerden bahsetti, oruç dedi, namaz dedi, kötülüklerden uzaklaştırır dedi, ana dedi, bacı dedi…
Bir kaç ay sonra bu molekül yığını yanına 37 ekran hatun alacak ve ‘at avrat silah’ üçlüsünü elinden geldiğince uygulamaya koyulacak. ‘Kadın’ının tenine dokunmak için saatlerce uğraşacak, ona çilek bile yedirecek olmadı tecavüz edecek; ha sonradan düşünce özgürlüğünü sana yaşatmayan bu adam sevişme özgürlüğünden bahseder olacak. Sorduğunda ise ‘günahı benim boynuma lan’ diyecek emin ol…
Ha bir de dişiler var ki onlara hiç girmiyorum, popolarının pohpohlanmasından her zaman zevk alan, bir sivrisinek gibi karşısındakinin kanını, beynini sömüren varlıklar…
Aşk mı, yapma canım, o da ne? Milletin birbiriyle sevişmek için kullandığı bir oyuncak o…
Sevgi, neden mi bende yok, hak eden yok da ondan…
Bir kez gerçek gözlüğünü tak ve korkma şu insanlardan. O zaman istediklerinin nasıl tıpış tıpış ayağına geleceğini göreceksin…
Beklemek erdemdir derdi birisi, öldü kokuşarak bir masa ucunda ama değdi sonucuna…
Öldü dedik anlamadın mı?!

Simple Together

FxDev — Fri, 06 Mar 2009 02:02:50 +0000

Ilık bir yağmur işler bulutlar, tane tane geçer tüm nehirlerin ilmeklerine…
Yalnız bir dünya, sahte bir kadın kalır ardında…
Söylemesi ayıptır bazı şeyleri, hani iki ucu boklu değnek misali…
Susacaksın, umursamayacaksın ‘he’ deyip geçeceksin bazen. İşte o zaman mükemmele yakın varlık sen mi oluyorsun, yoksa hayatın gerektirdiklerini bir düzen içinde yürütenlerden mi, bilemezsin…
Bilinmezliklere daldığım her akşam gibi, beynim uyuşuk, gözlerim uykulu…
Artık önemsemiyorum aşkı, ötekini, berikini!
Bana ne, onlara ne; hakları var mı benim hayatımı mahvetmelerine, dağıtıp orada öylece bırakmalarına!
Ben söyleyeyim efendim, hayır yok!
Yeter bu kadar sineye çekişler, koşturuşlar, yakarışlar. Adam olmak parayla değil, sözünün arkasında durmak yetiyor bazen, 3 aysa 3 ay, 10 yılsa 10 yıl. Adamlık bu kadar kolay kazanılıyor günümüzde, sen niye çabalıyorsun olmamak için o da ayrı…
Aşk meşk, bebek değiliz be artık, büyüdük, büyüyoruz; öğren bunu, sok kafanın hiç girilmeyen deliklerine! Lakin hayat bir gün popona baskı uygularsa o zaman acısına alışkın olmalısın demiş eskilerden biri. Alışmadık götte don durmaz misali. Yoksa oyun dışı kalır, oturduğun yerden milletin hayatını seyredersin, yorumlar getirirsin…
Sahtecilik üzerine kurulu bu aptal yeri daha da kirletme, olmaz mı?
Ha ben bunları neden mi söylüyorum; şundan: 15 dakikada çok şey değiştirebilirsiniz, fakat hepsi genelde size bağlıdır; ya üst üste başka insanların yaşamları, işte bu farklı…
Velhasıl bugün ilginç bir gündü üstat; köşeyi dönüşleri, mallıkları, hayıflanmaları, ‘ulan ulan’ları ve özellikle yaşanılanlarıyla…
Demek istediğim şudur ki, üzülme Brutus, sıra sana da gelecek. Fakat o zaman hançeri göğsünden ayırmaman gerektiğini de şimdiden öğren…
Uyu hadi, her zaman yaptığın gibi…

No Bum Bum

FxDev — Fri, 16 Jan 2009 23:44:08 +0000

Komşu cennette birbirini becermek isteyen failimeçhuller dururken yatağımızın altından lav bombaları çıkadursun bu ergenekoncu sevişme eğilimleri bir gün bitecek mi sorarım size sayın ‘dündar’.
Eğer sen kızım olacaksan ensest baba rolünü oyanayabilirm tüm dünyaya karşı.
Aranılan kişilerin yanlış numaraları olup dökül dudaklarımdan tüm haşvet ve şeraatinle sonra da dönüp bak sinemalarda şu an oynayan ‘faişe dünyanın suskun insanları düşerken’ adlı filme.
‘Endeplozmik retulukum’ projesinin baş aktörlerinden ‘memezom’ ile yaptığımız söyleşi esnasında erotizmin ancak ve ancak ‘çekirdekten’ geçeceğini söyleyip, postmodern bir yaklaşımda iletilen kalp parçacıklarının ünlü şarkıcı, türkücü, oyuncu, profesör zamazingosunun baş döndürtücü bir tempo ile baş eden editöründen kopardığımız mesaj bu olsa gerek…
Ne yine selülitlerin mi azacak vah anam vah!
Türk öğün çalış güven esası ve ünlü O.D.U.N. (oku düşün uygula neticelendir) teoremi.
Sıkıldım! Ölüm döşeğinde bile akıllıyı oynamak bazen.
Hani ‘gırk’ diyeceksin ya popona ‘pamıh’ tıkadıklarında, o anda bile güldürmek hani bazılarını.
Mirasını bırakmak tüm kaşarlaşmış kalplere.
Hani toplumsal mesaj falan.
Gırk!
Salı günü gidilen striptiz kulübünde toplanan George Washinton resimleri.
Karı-kız ve erkek-çocuk ikilemi.
Ya bir asansörde rehin bırakılsan pis bir kadın tarafından.
Heşvetle kalçasını sallasa önünde, dilini uzatsa sana.
Filmin adı ‘Asansör’ olsa, ha?
Mezemin dibine düşen bir hıyar parçası ve ‘yeni rakı’ reklamı.
Ya sohbete çağrılan militanist islamiler.
Hergün traştan tahriş olan yanaklar ve üstüne düşen kırmızı ruj izleri; ne o aldatıyor musun?
Noel ruhuna inan ve yılbaşı günü kırmızı don giy sönmüş dünyalar üstüne.
Ben para kıstırırım dişlerinin arasına, içki?
Öptüm.

Fotoğraf için Ezgy’e teşekkürler…

Yeni Yıl Yeni Yıl Zort!

FxDev — Wed, 31 Dec 2008 22:01:40 +0000

Bir yıl daha kapandı iyisiyle kötüsüyle…
Geçen yılbaşı yaptığım ya da yapamadığım şeylere üzülürken bu sene her şeyi boş vermişliklerle yeni seneye adım atmak gerçekten çok hoştu…
Öncelikle geçen bir yılın 10 gün ya da 6 ay öncesi diye bir şey yok, geçen yıl ‘geçen yıl’ olarak kalmalı hatıralarda, ders çıkarılmalı, ara sıra mastürbasyoncu bir çocuğun eline verilip becertilmeli doyumsuzca ve öylesine unutul(ma)malı…
Bir tekila ve 33cc içip sizin sınırlarınızı zorlamak bazen ve o an elde edemediklerinizi, aldatarak kazanırım sanmak; yüzsüzce, onursuzca bir başkasına anlatıp kendini hâlâ dürüst kabul etmek, aşk!
Birilerinin işinin olduğunu bilerek onu başka bir yerlere samimice(!) davet edip, sonra da ‘fakat senin böyle böyle işin varmış, tüh, yazık, keşke gelebilseydin…’ demek dürüstlük!
İçini kusabilmek, canın sıkıldığında gidip, istediğinde hapsetmek kendini odaya, özgürlük!
Kral ve kraliçeyi oynayıp, Caesar sanmak kendini ve katilinin Brutus olduğunu bile bile oynamak rolünü; tutsaklık!
Neymiş peki bu kadar önemli olan?
Hayatlar, yalanlar, insanlar?
Ben söyleyeyim, tek önemli olan o kuru poponuzun canlı kalabilmesi, başka da bir şey değil…
Gerisi mi, sen söyle yeter…
Düşün, ufak bir beyin ve koca bir egoyla…
Sonra kendini öv, salyanı akıt boşluğa ve sat bedenini parçalanıncaya kadar…
Evet, siz yine dürüst, yine başladığınız yerde, yine pis ve mağara varisi insanlar olarak hatırlanacaksınız…
Bizler mi?
Boş ve katları…
Saygılar…