Madem düşünüyoruz öyleyse varız, yoksa kendi varlığımızı kanıtlayamadığımız gibi var da olmayız, o zaman saksıyı az kullanmanın vaktidir dedim giriştim işe; öncelikle bir yaratıcı olduğu kesin, fakat bu üstün zekânın ki kendisi sizlerden epey bir akıllıdır, kurbanla, onun ne biçim kesilip kaçta kaç oranında dağıtılacağı ile ilgileneceğini sanmıyorum. O ki atomun derinliklerinden, evrenin uçsuz bucaksız alanlarını tasarlamış, 4 bacağı, süngerimsi bir beyni olan ufacık bir koyuna kafa yoracağını sanmam, hele ki ortada egoist biri söz konusuysa…
Gariptir, bazen de sorarım kendime, tanrı dediğimiz ulu kuvvet, hiç kimseye muhtaç olmadan yaşarken, neden bizleri yaratma gereksinimi duymuştur; neden cinleri, melekleri, ona yamuk yapacağını bildiği halde şeytanı ve insanları yaratmıştır? Ben burada susuyorum, çünkü düşündükçe örümcek ağına yakalanmış uğur böceği gibi havasız kaldığımı hissediyorum…
Bu arada belirtmeden geçemeyeceğim, siz bir varlığı alın, içine ölüm korkusunu yerleştirin, o yetmesin bir de üstüne ölümden sonraki safsatayı koyun. Ee sonuçta evrilerek gelmiş, doğuştan korunmasız bu küçücük akıllar bu soru işaretini nasıl noktaya çevirsin?
Zor olsa gerek…

Bu arada, have a nice feast darling…