FxDev | ße Different Everytime! » kısa

Equivilant Exchange

FxDev — Sat, 02 May 2009 02:42:02 +0000

Evet, Full Metal Alchemist’ten…
Dediği gibi bu hayatta hiç bir şey eşit değerler üzerine yükselmiyor…
Ya çok bilmiş olacaksın ya da aptal rolünü iyi oynayacaksın yoksa ne yaranırsın ne de insan olursun bu memlekette…
Ortamın istediği yönde ‘ortacı’ davranacak, işine gelmediğinde ‘kaypaklığını’ da yapacaksın. İşte o zaman tadından yenmez, zevk üstüne zevk alırsın…
Bazı şeylere ulaşmak ise emek ve özveri ister, bundan ötesi sevişmekle eşdeğerdir kadim dostum…
Kısacası insanlarla uğraşmıyorum, haliyle ortaya sövecek malzeme de çıkmıyor ve bu iyi…
Şimdilik bu kadar…

It Has Never Been So Clear

FxDev — Thu, 26 Jun 2008 23:55:30 +0000

Neler oluyor anasını satayım…
Karıştı, bulanıklaştı her yer; görünmüyor hiç bir şey, olacaklar oluyor, olmayacaklar oluyor, hapse mi giriyorum!
‘Besle kargayı oysun gözünü’ oyununa kurban giden bendeniz, bu hayatın ne kadar da boktan bir boşluk olduğunu öğrenirken, uzaklardan gelen mesaj çokluğu ise aslında azımsanmayacak derecede kara gün dostumun varlığını ortaya seriyor…
Ayrıca belirtmek isterim, bu dünyada yapabileceğim en son işlerin başında doktorluk geliyor! Bunun için tüm doktorların önünde saygıyla eğiliyorum. Beni sorarsanız, iyileşeceğim inadına…
Boğazımdaki narkoz balgamını atmak için yırtına koyayım, eli kulağında olan başka dertler beni beklemekte; mahkeme, dersler, tatil, konserler…
Birçoğu dert değil evet ama memnuniyet müessesemizin altın kurallarındandır…
Her neyse, yaşıyorum be!

Bad Girl

FxDev — Wed, 14 May 2008 20:16:00 +0000

Biz aptallar sürüsünü hiç bir emek sarf etmeden hipnotize eden varlıklara soruyorum, neden böylesiniz, neden bizleri böyle görüyorsunuz?
Hepimiz böyle değiliz kabul ediyorum fakat nerede kaldı sizin seçiciliğiniz; hani en duygusalını, en yaramazını, en kurnazını, en adamını bulmaktı mesele; bu muydu peki tercihiniz, gösteriş, tarz, hiçlik ve piçlik! Merak etmeyin hiç bir zaman onlar gibi olmayacağım. Ben, benim çünkü, bunu böyle kafanıza sokmanız gerekecek, alışın…
Yazık…
Bugün bir kızın gözlerinde gördüm yalanların yaralarını, bir çocukta hissettim hayallerinin yitirilmesinin verdiği acıyı. Hani neredeydi değerli kalpleriniz, hayat dediğiniz yüce tanrı mı bunları yaptırtıyordu siz küçük kuklalarına, kırılgan bebeklerine…
Bir avuç dolusu nereden gelip nereye gittiğini bilmeyen ahmak sürüsü, siz yaşamayı hak ediyorsanız, inanın ben sizler arasında yaşamak zorunda kaldığımdan ötürü ölümü hak ettiğimi düşünüyorum…
Uyanın küçük kalpler, büyük hayaller!
Savaşın…

Don’t Know Why

FxDev — Mon, 24 Dec 2007 20:10:00 +0000

Anlatacak bir şeyi yoktu…
Kaçamak öpüşen bir kaç sevgilinin yanında arka fondu o…
Figüran…
Alışveriş merkezlerinde çocuklar onlar için gelen bayrama hazırlanıyorlardı…
Işıklar, ağaçlar, ufak tefek oyuncaklar…
Ağızlarından duman çıkan insanlar vardı…
Geçerken yanlarından, kulaklığından binlerce nota dökülüyordu…
Her şey farklıydı o gün, bir kızla bile tanışmıştı…
Hoştu da, telefonunu bile aldı…
Hayatının en mutlu günüydü…

Şimdi kanlı kurşuna donuk gözlerle bakarken…
Yazıyordu arkasında telefon numarası yazılı kağıdın;
‘Bu gün çok güzeldi, fakat bitti.’
Bitti…