Ben de doğal olarak yukarıdaki arkadaşlara içimden şunları diyorum tabi ki:
- Önce bir selam de, hatırını sor insanların,
- Ben seni tanımam etmem, yardımcı olmak zorundaymışım gibi bana davranamazsın,
- Bir de tehditkar bir tavırla, bak sen yardım etmezsen başkasını bulurum edecek havalarına girmene gerek yok, git o bulduğun yardım etsin sana,
- Siz hiç zahmet etmeyin, projeyi bana gönderin, benim de işim gücüm yok ya hani, sizin yerinize sizin projelerinizi yapayım ben!

Onun için her zaman derim ki, her üniversite bölümünde olan ‘mühendisliğe giriş’, ‘filancaya giriş’ tarzı derslerde öncelikle işlenmesi gereken konular şunlar olmalı:
- Google’dan nasıl arama yapılır,
- Nasıl soru sorulur ya da nasıl yardım istenir.

Neden mi, nedeni çok basit, bilinmeyen bir proje konusunu google’da aşağıdaki resimdeki gibi aramamak için.
Sonuç olarak demek isterim ki; arkadaşlar soru sorarken dikkat edelim, sorularımızı mantıklı ve elle tutulur seçelim. Madur durumda olanlar sizsiniz, soruyu soranlar değil bunu düşünerek yöneltelim sorularımızı.
Yoksa soruyu sorduğunuz kişi, sizlerle çok haklı bir biçimde alay eder ve cevap bile veremezsiniz.
Şahsen ben öyle yapıyorum, sonra kızmaca, darılmaca yok.

Ayrıca bir kaç yayın evinin bastığı aynı konu başlıklı kitapları da mevcutmuş. Eğer bu konuda sorununuz varsa onlara başvurmanızı öneririm.

Click here to view the embedded video.

Dip Not: Başbakan bile Youtube’a girerken, siz giremiyorsanız kendinizi pencereden aşağıya atın…

Özellikle bir arkadaşımla sık sık yaşadığım empati eksikliği problemine yaşadığım bir olaydan örnek vermek isterim; Güzel bir bahar günü arkadaşlar arasında konuşmaktayız. Bir arkadaşımız bizlere sürekli kız arkadaş edinememe problemden, kızları anlamamaktan feryat edip durmakta, öyle mi olur böyle mi olur derken arkadaşa şu soruyu yönelttik: ‘Hiç onlar gibi düşünmeyi denedin mi?’. Arkadaşımız elbette düşündüğünü anlatsa da pek inandırıcı bulmayan bizler ondan bunu bize bir örnekle açıklamasını istedik. Örneği ‘Fx’in mantı sevip sevmemesi’ üzerine verdiğimizde o da bizlere şunu anlattı;

“Fx’i mantı yemeğe çağırsam gelir mi acaba? Fx bence mantıyı sever, çünkü mantı hem güzel hem de lezzetli, ben de mantıyı seviyorum, o halde Fx de mantıyı sever. O halde Fx mantı yemeğe benle gelir.”

Bu örneği dinlediğimizde öncesinde gülsek de arkadaşımız herhangi bir örnekte de benzer şekilde kendine göre empati(!) kurmaya başlamıştır. Aslında hatası şudur; kendini Fx’in yerine koymakta, sonra da Fx’in gözünden tekrar kendine bakmakta, sonunda tekrar başlamış olduğu noktaya, yani kendi fikrine dönmektedir. Bu soruna güzel örneklerden biri de aile fertleri arasında yaşanandır. Çoğumuzun karşılaştığı anne baba şikâyetleri ‘bizim zamanımızda’ ile başlayan cümlelerdir. Bu cümlelerin temelinde empati eksikliği yatar.

“Bizim zamanımızda telefon mu vardı şimdiki gençler her şeyi çok biliyor oraya buraya mesaj atıyor.” “Bizim zamanımızda bilgisayar mı vardı her şeyi elimizle tek tek hesaplardık.”

gibi örneklerini çoğaltabiliriz. Burada sorun kendinden yaşça küçük kişinin yaşına inip onun çağındakiler gibi düşünememekten kaynaklanır. “elimde teknolojik imkanlarım olsaydı acaba ben de böyle davranır mıydım” sorusunu kendilerine sormadıklarından, yani empati kurmadıklarından bu tip tartışmalar ortaya çıkmaktadır.

Bu yanlışlardan çıkarılacak sonuçlardan iyi bir empati eyleminde olması gerekenler

1) Bir insanın kendini karşısındaki kişinin yerine koyarak olaylara onun gözünden bakması,
2) Karşıdakinin duygu ve düşüncelerini doğru anlaması ve hissetmesi,
3) Ve ona, onu anladığını doğru bir şekilde ifade etmesi

şeklinde sıralanabilir. Ayrıca iyi empati kurmak insanlar arası ilişkileri geliştirip, kolaylaştırdığı gibi kötü niyetle kullanılırsa kışkırtma aracı olarak da kullanılabilmektedir. Bu da kişinin kendini, karşıdaki insanın yerine ne kadar ustalıkla koyduğu ile doğru orantılıdır.

FxDev’in İletişim Becerileri Vize Sınavından…