FxDev | ße Different Everytime! » güzel ve iyi şeyler

Eski Zaman Sözleri

FxDev — Fri, 18 Dec 2009 17:45:10 +0000

-Sosyalleşmek; A barına gidip, B içkisini işeyinceye kadar içip, C-D-E kişileri ile kafa göz yarmak değil; hobini ve kültürünü insanlarla paylaşarak mutlu olabilmektir…
-Kıskanıyorum, kıskanıyorsun, kıskanıyor, kıskanıyoruz, kıskanıyorsunuz, kıskanıyorlar…
-Arkadaşlarımız kendi seçtiğimiz ailemizdir…
-Bütün kızlar sıçar; fakat bazı kızlar diğerlerinden daha fazla sıçar…
-”Yavrum” kelimesi farklı vurgulandığında değişik anlamlar içerir…
-Küçük büyük fark etmez, tuvalet konsantrasyon işi!
-Ben demiştim, demiş miydim?
-Tiki bir kızı cezbetmenin üç altın yolu; ugg al, J&B iç, tank sür…

Arşivimi kurcalarken not aldığım bir kaç söze denk geldim, hoşuma gidenleri yazmak istedim, bilmem anlatabildim mi?!

Cumhuriyet Ne Demek?

FxDev — Fri, 30 Oct 2009 00:10:28 +0000

Artık tüm bayramlarda olduğu gibi Cumhuriyet Bayramı da anlamının önem kazanması gereken şu günlerde bir kez daha unutulmaya yüz tut(turul)uyor. Her sene ezber haline gelmiş lay lay lom, geçit törenleri ve konuşmalardan başka hiç bir şey yok. Daha dün tanklarla göz dağı verdiğimiz Suriye ile sınırlarımızı kaldırmışız, artık yurdumun her yanını çelik ağlar yerine, hiç bir zaman bitirilmeyecek hızlı tren projeleri almış. Ülkenin batısı uygar, insanca ve özgür yaşamaya çalışıp, doğuda insanlar açlık sınırında gezerken; iki torba bulgura seçtiğimiz adamlar insanların ağızlarına ekmek yerine, ‘hak’ çalmakla meşgulken dünyanın en çok sinir hapı tüketen ülkesi olmamak bu şartlarda elde değil elbet…
86. yılında da insanları düz mantık eleştirmekten kurtulamadığımız bu ülkede hâlâ rahat nefes alıp verebiliyorsak bu bile bir başarıdır bence; bu sefil görüş açısını bizlere kazandıran tüm hükümetlere teşekkürler.

Velhasıl Cumhuriyet ne demek; hür yaşamak demek!

Dip not: Resme tıkla büyür…

Quick Erase It!

FxDev — Sun, 25 Oct 2009 01:10:34 +0000

En sevdiğim şeylerden biridir insanlar hakkında yorum yapıp durmak. Senin ne haddine benim hakkımda yorum yapmak diyebilirsin, haklı da olabilirsin, fakat ‘sen’ bile ‘trajikomik’ bir durumda hâlâ insan gibi yorum yapmadan durabiliyorsan seni şuracıkta ‘peygamber’ ilan ediyorum, evet ben o başlangıçtan beri görmeyi hayal ettiğin tanrıyım.
Geçenlerde okuldayım, evet ara sıra oraya uğruyorum, adamın biri gelmiş, onu oraya bağla, şunu buraya bağla diyor, daha bir kaç gün önce yine aynı adam ‘siz artık yarı mühendis sayılırsınız, kendinizi küçümsemeyin’ derken neden beni o an ‘amelesi’ gibi kullandı anlamadım. Kızdım haklı olarak, sonra da bizi lise yıllarımıza götürüp sözlü yapmaz mı, yapar tabi, kazandan sorumlu kontrol sorumlusu! Böyle adamlardan nefret ediyorum, bırak yanlış yapalım, öğrenelim, yok ama ben bu durumdayken yorum yapamam, benim haddime mi?!
Dert anlat anlat bitmez bende, neden anlatmayayım ki; bundan 10-15 ay önce demiştim, mutluluklarımı kendime, dertlerimi siz sefillere ayıracağım diye, işte bu da onlardan birisi, canın sıkıldıysa ‘youporn’ var, belki orası daha çok ilgini çeker…
Ama burası güzel, dinle bak;
Sevgilin var mı, vardır şimdi yalanın lüzmu yok, ama varsa kesin saçların erken dökülecek söylemedi deme, şimdi kim uğraşacak dırdır çekmekle. İşte bu sene tüm insan ilişkilerinde üzerinde durduğum konu bu; ortada dırdır varsa ben yokum arkadaş, kimse babamın oğlu değil ve kimseyi çekmek zorunda da değilim. Geçenlerde bir arkadaşım, çok da severim kendisini, sanki karşısında sevgilisi varmış gibi (iyi ki sevgilisi değilim) bana dırdır yapıyor. Onla gezme, bunla şunu konuş, şu saatler arasında tuvalete git, bu dakika yemek ye; bu ne be! Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar bile zincir vuramamış bana sen mi vuracaksın?! (Tikidir tiki)
Elbette ben de insanım, çoğu zaman görmemezlikten gelsem bile benim de hatalarım olabiliyor, kabul ediyorum, fakat bu kimseye bana ‘dırdır’ yapma iznini vermez. Sen de vermezsin değil mi; ne ala memleket, sen benim hakkımda istediğin yorumda bulun, ben senin hakkında düşüncelerimi belirttiğimde; sen ne bilirsin, ne yaşadın ki bileceksin deyip bir de noel baba gibi göbeğini kaşı, oldu istersen arkamı da döneyim de tövbe tövbe…
Son olarak müzik zevkimi eleştiren herkesten nefret ediyorum. Evet, genellikle deneysel ya da türünün kültü haline gelmiş müziklerden hoşlanıyor olabilirim, son zamanlarda bu konuda hoşuma giden bir kaç grup veya müzisyen de olabilir, fakat hiç bir zaman yeni ergen gibi dinlediğim herhangi müzikten sonra benliğimi değiştirecek değilim. Yalnız şu da var ki; beğenmediğim, kulağımı tırmalayan her sanatçı ölmelidir, Feridun Düzağaç gibi mesela.
Bu arada deneysel şarkıcı, grup vb. kime denir sorusu için aşağıdaki videoyu seyrediyoruz…

Click here to view the embedded video.

Dip Not: Başbakan bile Youtube’a girerken, siz giremiyorsanız kendinizi pencereden aşağıya atın…

Hayat Grafikten İbarettir

FxDev — Wed, 09 Sep 2009 00:38:28 +0000

Bugüne kadar sitemde bak bu hödö iyiymiş, şu hede güzelmiş. Girin, boyayın bakın oynanmışı da var demedim. Fakat bugün istisnai olarak gezdiğim bir sitede bu fikrim değişti…
Sitenin adı GraphJam . Hayata grafik gözüyle bakan güzel bir site. Hayatın acı, trajikomik gerçeklerini çeşitli grafiklerle anlatıyor. Ayrıca üye olursanız sizin de fikirlerinizi grafiklere dökmenize izin veriyor. Tek ihtiyacınız ise azıcık İngilizce ve pek çok hayal gücü…
Bazılarını Türkçe’ye çevirdim, bazılarını ise kendim yaptım. Gülmenin zorlaştığı bu dönemde, umarım yüz kaslarınız biraz daha fazla çalışır…

Meğer ben başka bir şey sanırdım…

F*ck you baby!

Ah be ah be!

Her yere ışınla gidilmez!

Spam mode: On.

Ayşe’yle sevişiyorum, Mehmet’ten ayrıldım Osman’a veriyorum. Bu ne lan!

Boşuna çalıyorsunuz dostum…

Benim durumum hep meşgul , cidden…

Chronicles of Phokaia

FxDev — Tue, 18 Aug 2009 13:55:46 +0000

Her sene kendi geleneğim haline gelen rock festivali tatilimde bu sene kendimi eski adı Zeytinli Rock Fest, yeni adı ise Foça Rock Tatili olan organizasyonda buldum. Bu sene festivalin İzmir sınırları içinde olması benim için ayrıca hoştu ve biletlerin Biletix’e düştüğü ilk gün ucuza aldığım biletimle sıcak bir 13 Ağustos öğleninde Foça’daydım. Minibüste sırtıma çarpan klimadan olsa gerek kendimi attığım ilk yer tuvalet oldu.
Daha sonra festival alanına doğru ilerlemeye başladım. Eski Foça’nın çok güzel, minik çarşısından geçerken ayak üstü içtiğim mercimek çorbasının tadı da unutulmazlar arasında yer alacaktı. İki kilometrelik bir yürüyüşten sonra kolumuza o senenin bilekliklerini geçirdik. Kamp alanına geldiğimizde ise POEM organizatörlerine etmediğim küfür kalmamıştı. Alan tamamen eğimli, taşlık, ot, çöp ne ararsanız vardı. Tam bir saatlik çadır yeri arayışımızdan sonra 10 derece eğimli, altımızda kaya olan bir yere çadırımızı kurduk. Daha sonra konserlerin verileceği ana sahneye doğru ilerledik, geçen senelere nazaran bu sene yerleşim bu birim için oldukça güzeldi, tuvaletlerin bedava olması da ayrıca hoştu. Yine Zeytinli’deki gibi özenti gençliğin bu festivale daha az gelmiş olması hoşuma gitti, ona da İzmir farkı demekten başka bir şey bulamıyorum. Foça sokaklarının ve üç gün tadından vazgeçmeyeceğim balık ekmekten sonra ilk konseri izlemeye koyulduk.
İlk gün ‘Head Bang Day’ idi ve ilk çıkan grup Metoboy‘du. Ben yürüyüşteyken sonunu dinleme fırsatı bulsam da tam bir eleştiri için bu yeterli değildi. Neyse ki orada olan güvenilir arkadaşlardan aldığım yorumlarda grubun tahmin ettiğim gibi vasat olduğu gerçeği ortaya çıktı.
Daha sonra sahneye çıkan ise Black Tooth idi. Her zaman en iyisini dinletmeye çalıştığım kulaklarıma, bu zulmü yaşattığım için özür diliyorum. Grup aynı şuna benziyordu; gitarist, baterist bilmem ne eşliğinde büyük bir yağ tenekesinin içine çakıl taşlarını koymuş ve sallıyorlarmış gibiydiler. Solist(!) kişinin ‘beni s.ktiniz’, ‘.mıma kodunuz’ şeklinde ithamları da aynen doğrudur, bıraksalar erkek falan demeyecek orada işini görecektim!
Bu çileyi atlattıktan sonra sahneye Çilekeş çıktı. Başından beri 3. nesil rock akımına karşı olduğum için bu grubun 2 şarkısını dinleyebildim. Bana oldukça vasat gelen grubun sevenlerine ise diyecek bir şeyim yok tabi ki.
Yemek ve bira yedeklerimizi sağlarken sahneye Epica çıktı. Dört adamın ortasında bir kadın, 4+1 yapmışlar anlayacağınız. Bu şekilde gothic takılan gruplardan açıkçası nefret ediyorum, hala niye kadın o ipeksi sesiyle bizleri büyülerken arkadan adamın birinin hödödö hödödö girişini anlamış değilim. Bu şekilde konseri dinlediğinizde ‘n’olur geçsin’ diye tanrıya yakarmamak elde değil tabi ki.
Festival alanında satıcı olarak çalışan Ayça ile ‘kaynana’ muhabbeti yaşadıktan sonra Pentagram sahnedeydi. Grup yılların sahne tecrübesini yeniden bizlere yansıttı, tek eksikleri Metin Türkcan’nın soloların içine etmesiydi. Tamam, bir insan yorumumu katacağım diyebilir fakat bu vah pedalının sorunu olmaması gerekir, eskiden sempatik bulduğum bu adamı şu an gerçekten itici buluyorum. Pentagram bölümünü kapatmadan önce, artık yeni albümün çıkmasını istiyoruz!
Derken sıra günün bombasına gelmişti. Lordi sahne alacaktı ama ne nazlı grupmuş efendim kendileri, bir saat, iki saat; derken sahneye atılan pet şişelerden, taşlardan olsa gerek grup çıktı. Gerçekten ilginç ve seyredilmesi gereken bir grup, giysilerine gerçekten iyi çalışılmış, ayrıca her şarkı sonrasında yapılan tiyatral etkinlik de ayrı bir hoştu.
Bu konser bittikten sonra sırtıma taşların teker teker batacağı çadırıma yol alıp çadıra geldiğimizde bir hayvan’ın çadırın üstüne düşüp, kısmen çadırı kırmasına sinir oldum. Neyse ki çadır ayaktaydı da ikinci gün gözlerimi açabildim. Saçlarımın taş gibi olmasına karşın günü yine mercimek çorbası, balık ekmek ikilisiyle bitirip konser alanına doğru yol aldım. İlk üç grubu dinlemeyip, kendimi ana sahnenin hemen önündeki yamaca konumlandırdım.
Sırada Karapaks grubu vardı, yalnız o ne bir adam ‘yiiiiaaaeeeeeeeğğğ’ diye bağırıp sahneye atladı. Çıkan Hayko idi. Gittiğim iki festivalde de izleme fırsatı bulduğum bu enteresan adamı bu konserde de dinlemek oldukça hoştu. Güzel bir süpriz olmuştu benim için.
Derken sahneye, uzun süredir sessizliğini koruyan Ogün Sanlısoy çıktı. Ogün’ün özellikle eski arkadaşları olan Pentagram, Şebnem Ferah vb. ile kavgalı olduğu biliniyor. Bu yüzden gitarist olarak Metin Türkcan yerine başka bir elemanı seyretmek, bence daha hoştu. Fakat Ogün’ün 3 yıl önceki numaralarını bu konserde de yapması kendini geliştirmesi gerçeğini ortaya koydu.
Sonunda sahneye Duman çıkmıştı. Ben bu ayyaş adamların neden bu kadar seyirci topladığını hâlâ anlamış değilim. Sahneye her türlü otu, boku çekip çıktıklarını bilmeyen yok. Söyledikleri şarkılar da ahım şahım değil, bence. Bana yorgunlukla zulm gibi gelen bu konseri atlattığım için kendimi gerçekten şanslı hissediyorum.
Gecenin sonunda yine taş yatağa dönmek beni her zaman garip düşüncelere soksa da elden gelen bir şeyin olmadığı bilinince paşa paşa yatmaktan başka çare kalmıyor festivallerde. Gidecek olanların kulaklarına küpe olsun.
Ve merakla beklediğim 3. gün gelmişti. Açıkçası ben bu festivale bugün için gelmiştim.
İlk grup olarak Baba Zula‘yı dinledim. Gerçekten enteresan, Türk mitolojisinden alıntılar, hikayeleştirmeler yapan ve elbet dansözüyle kesinlikle izlenmesi gereken eğlenceli bir grup. Bu günün güzel olacağı şimdiden belliydi.
Derken bu sene çokça dinlediğim ve merak ettiğim Yasemin Mori sahnedeydi. Uzaktan seyretmek istemedim ve sokulabildiğim kadar ön saflara ilerledim. Biraz şiddetli rüzgarın azizliğine uğrasa da bu ilginç bayan beni oldukça eğlendirdi. Buradan herkese sesleniyorum, böyle çatlak bir kız varsa hemen evleneceğim.
Keyfim tam yerindeyken sahneye Kurban çıkmıştı. Gerçekten eğlenceli olduklarını duymuştum ama bu kadar da olacaklarını düşünmemiştim. İlk defa onları seyrediyordum ama festivalde en çok eğlendiğim grup olmayı başardılar. Yeni albümün de müjdesini verirlerken, bir şarkı da oradan okudular.
Festivalin son dinlediğim grubu ise Mor ve Ötesi oldu. Yine assolist gecikmesini bizlere yaşatan grup, artık ezbere bildiğimiz tüm şarkılarını okudu. Buradan Metin Türkcan’a da seslenmek isterim, Mor ve Ötesi grubunun gitaristi Kerem Özyeğen’i örnek alsın, şarkıları sanki albümden dinliyormuşum gibi hissettiriyor çünkü. Kendi yorumunda bile soloları tane tane ve güzel.
Derken festival benim için bitiyordu, gece çıkan fırtına da çadırda durmak imkansızdı ve maalesef geceyi bize haram etti. Düzensiz çadır alanı ve çıkan fırtına da POEM’e bol bol küfür etmeme neden olan sebepler arasındaydı.
Seneye yine aynı festivalde görüşmek üzere.

The Good The Bad and The Ugly

FxDev — Fri, 14 Nov 2008 22:44:03 +0000

Hayatın bir yandan sevindirici, bir yandan sıkıcı, bir yandan az yalanlı kısmını tecrübe edinirken, insanların hayatınızdan birer birer eksilmesi ne kadar ilginçmiş. Hani derler ya ‘kötü gün dostu’ gerek diye, artık onlardan istemiyorum…
-Abo, ne dedi!
Evet, öyle dedim ve katılıyorum…
Bunda belki benim de eksikliğim var ama elimden geleni yapıyorum, kendime zaman ayıramıyorum, tatil kelimesi çok uzak bana. Beş dakika için kavga eder oldum, sonra o sözde kazanılmış dakikaları birer birer uykusuzluklarıma harcadım…
Ne yaptığımın farkında değilim fakat işin sonu güzel bir yere çıkıyormuş gibi geliyor bana ya da en azından şimdilik öyle…
Şu an karnım aç ve dolapta yiyecek kalmamış, yiyeceğimizin yerini yarı/tam dolu kola şişleri almış, bu da ayrı bir mesele…
Yukarıdakine şükür hiç bir insanla problemim yok şu anda. Nasıl yani, bu ben miyim şimdi?
Burada şunu tecrübe edinmiş olduk; insanlar yapacak bir şey bulamadıklarında (ki bakınız geçen sene ben) başka insanlara sardırıp, artık onların nefes alış stillerine bile kafayı takıp, sonra da ‘ben niye yalnızım’ diye ağlaşıp dururmuş. Ha şimdi etrafım kalabalıklarla mı kaplı, tabi ki hayır…
Zamanı iyi değerlendirmek gerekiyor üstadım…
-Al işte gecenin köründe beni çoktan unutması gereken kişilerden mesajlar, yok yani bu mudur hatırlanmak, geçen sene tüm yıl boyunca göbeğimi çatlatan ben, şimdilerde bitaraflarını patlatamadığından, bir ‘iyi geceler’ mesajına mı saklanıyor arkadaşlıklarım? Sadece sorarım, cevabını biliyorum zaten…
-Asıl sen unuttun bizi…
Bahaneler bahaneler. Bizi hep tatlı kurtarışlara götürürler öyle değil mi?
Cidden bana katlanması zor bir zanaat, şimdi anlıyorum…
İnsan en iyi zamanlarında da şikâyet eder mi?
-Evet, eder…
Bu yazdan beri birçok kişiye ciddi dersler verdim, her ne kadar o ders verdiklerim ya da arkadaşları beni anlamasalar da şimdi benden tiksindikleri için mutluyum…
Kim mi onlar; en ufak ilgiden bile etkilenebilenler, hayatta elde edemeyeceğim erkek yoktur diyenler, bir kaç ufak sözle elde edilebilenler, insanları dış görünüşüne göre yargılayanlar, ‘ben bilirim’ havalarında olanlar ve dahası…
Hayır, asıl mesele ‘ego’ tatmini değil, öyle isteseydim yatar, aşık eder, peşimden koşturturdum. Mesele bu insanların çaresizliklerini bastırmadaki yanlış tutumları. Biraz dikkatli bakın etrafa, fark edeceksiniz;
-Kafası sıfır basan birinin dış görünümüyle modanın son akımına takılmış olması,
-Çoğu rüzgâra kapılmış kişilerin ‘zamanı gelince yaparız, ederiz’ nidaları,
-’Sen de nerden bilirsin’ diyen zamane akıllıları,
-’Göreceksin’ deyip de kendi önünü bile göremeyen hayvansılar,
-Çirkin olduğunu kabullenmeyip her önüne gelenle yatıp ‘bak ben güzelim’ diyenler,
-Lafı iyi çeviren ama içi boş olan bozuk tenekeler,
-Vesaire vesaire…
Sadece ince süzün durumları, salak ayağına yatın bazen, o zaman insanların ne kadar çirkinleşebildiklerini görecek, neden benim çoğuyla değil de, azıyla yetindiğimi anlayacaksınız…
Ha son bir şey daha, karnım aç ve uykum var…
Öpücük?

Hayata Koca Bir Nanik!

FxDev — Fri, 17 Oct 2008 22:02:31 +0000

Ve internet yeniden doğar…
‘Hey bebek beni özledin mi’ tabiriyle özentime başlamak isterdim fakat boşverin siz bunları, hayata takılın en kulplu tarafından…
Görüyorum ki 15 gün boyunca insan hayatında kısacık bir dönem, ufacık bir anmış. Geri kalanını düşünemiyorum bile, çok bir şey görmeden yaşayacağımdan korkuyorum hepsi bu. Ölümsüz olmayı ister miydim, orası da meçhul…
Anlatıp duruyordum, gerçi ne kadar ‘takıldığım’ merak konusu da, hayat uzun, engebeli, dikkat ve sabır gerektiren bir yoldur diye. Bazılarını görüyordum, kendilerini mutlu mesut o yolu koştuklarını sanıyorlardı, hem de kendilerini mükemmel bir şekilde kandırarak. Eee bu kadar hızlı yaşanınca yaşanmamışlıklar yoldaki uçuşan sivrisineklerin suratınıza yapışmasına da alınmamasınız değil mi?
Bak orada yönetici biri var, yukarıda, bak bak kaldır başını. O değneğiyle ayarlıyor biz sevgili deneklerine bazı olanaklar. Eh biz de yaşıyoruz tabi ki, hem de sonuna kadar, korkmadan, yılmadan; siz korkan tek hücreliler, size sözüm yok…
Sevgili okulum bu sene biraz aksak da olsa başladı. Harçlardan zenginleşen okulum da otu boku deşmeye başladılar sağ olsunlar. Gerçi benim param ile bana hizmet edilse ne güzel olurdu da neyse, Çankaya Noter Müdürü neyi layık görüyorsa o geliyor başımıza, eh başa gelen çekilirmiş bu diyarda….
(Siz öyle dediğime bakmayın, oylarınızı tuvalet kağıdı sanmayın…)
Derslere gelirsek o, bu, şu var; biraz ötekinden, biraz berikinden. Ama her zamanki gibi not derdinde olan öğrenciler, ilgili bir kaç öğrenci ve bol bol arkadaşlıklarla hayatımız güzel ve mutlu…
Cny 70 hariç, deyyusun bacaklarıyla ilgili bir problemimiz var da, ağda yapmıyor ablası, ne yaparsın…
Ve sevgi…
Bir saf o kalmıştı ve hâlâ o var…
Hani sahteydi, öyle demişlerdi ya, iki günde bitecekti falan; görüyoruz hepimiz, işte sen, ben, hey bir dakika sana dedim! Ne o damarına mı bastık, özür dileriz sevgili bağyan…
Bazıları ‘bilmemneyi’ yapamadığın için falanca olamayız’ derdinde olup ‘bana dokunmayanın poposunu yalarım’ durumlarına girip ‘öyle ya da böyle, hayat zaten bom bok’ diyebilip, suçu size atabilirler. Ama sen boşver bunları, bak takılmana bebek, seviyorum seni biliyorsun…
Sona doğru yaklaşırken gerçek sandığınız dostlukların bile aslında çıkar üzerine kurulu olduğunu görüp üzülmek, vedalaşırken bile arkanızı dönüp gitmek gururun hâlâ var olduğunu mu yoksa yeni düzene ayak uyduramamayı mı kanıtlıyor çözemedim…
Yine de…
Sonrası yoktu…
, (virgül)
. (bak bu da nokta)

4 Günlük Tatil

FxDev — Wed, 13 Aug 2008 11:39:38 +0000

Kendime bu yaz sunduğum ikinci tatile de bugün çıkıyorum…
Bu yaz da güzel anılara sahip olacağımı düşünüyorum, umarım öyle olur…
Geçen sene 2 günde hayatımın akışını değiştirmişti bu tatil anı, bakalım bu sene neleri değiştirecek…
Merakla bekliyoruz…

Ve Bir ‘İzmir’ Kaldı

FxDev — Sat, 19 Apr 2008 23:00:00 +0000

Bugün toplandı haykıran sesler, sansürlenmemiş dudaklar. Statünün buram buram koktuğu bir mekana isyan çekip, attılar kendilerini deniz kokulu kordon boyuna. Yürüdüler bazen yavaş bazen hızlı. El ele tutuşanlar vardı, tabi ki tutuşamayanlar da. Beklediler, bir eriklere, bir güler yüzlere baktılar. İçlerindeki sıcak havadan değil, yeni oluşan arkadaşlıktandı elbet…
Uzun bir yoldu gidilen, dökülenler oldu yarısında, tekrar kalkıp geri gelenler…
Oturdular çimlere delicisine, ∏xRxR ile dairelerini oluşturup, konuştular birbirlerince, bir ondan, bir bundan…
Günün sonunda kaldı bir avuç insan, dünyaya bağlı olmayan bir masadan, kalplere bağlandılar wirelessla…
Sonra mı; güler bir yüz, mutlu bir gün…

TBY İzmir buluşmasına katılan herkese teşekkürler…

Çağla Badem

FxDev — Sat, 22 Mar 2008 14:47:00 +0000

Bugün lanetli kesin, ertesi akşam karın ağrısı, baş zonklaması ile yastığa iyileşmesi amacıyla konan başım, bu sabah karamsarlıklarıyla kalktı o yastıktan tekrar…

~~
Ben taşra çocuğuyum, ağaçların üstünde, tarlalarda, bahçelerde geçti 18 yılım. Sizler plastik bebekleriniz, arabalarınızla oynarken ben tütün kırdım, zeytin topladım, bahçe suladım. Sizler ilk aşkınızın tadına bakarken ben babamdan dayak yiyordum, hem de tüm aile fertlerinin gözleri önünde ve yine de ağlayamıyordum salya sümük. Geçen bir arkadaşıma sordum, baban seni hiç dövdü mü diye, gelen cevap hayır yalnızca kulağımı çekti oldu. Gülecektim, gülemedim; lakin ona, o anda ne anlatsam komik, belki kaba, şiddet dolu gelecek, babamın nasıl da kötü biri olduğunu düşünecekti…
Ah babam, onun da çocukluğu aynıymış, dedem onu atın üstünde zeytin piçiyle dövermiş. Fakirlermiş, siz fakir olmak ne demek bilir misiniz? Herkesin bal, börek, muz yemesine dayanamayıp, samandan bir gofret yemek için yumurta çalmanızdır fakirlik. Babanızın bunu öğrendiğinde size dayakların en güzelini hazırladığını da bilirsiniz, ama can dayanmaz, yaparsınız. Şimdi anlıyorum babamın ellerinin neden taş gibi olduğunu, tuttuğunu kopardığını. Umarım ben de onun gibi güçlü olurum ileride…
Taşra çocuğuyum ben, kara toprağın içinde yoğrulmuş, tozu, kiri yadırgamayan, küfreden taşra çocuğuyum…
Yörüğüz biz, hem de Ege Yörüklerinden. Bu ne demektir bilir misiniz? Bizim kanımızda Efe’lik yatar, düşmana ilk kurşun yatar, mertlik yatar, öleceğini bilsen de yaptığının arkasında durmak, kız kaçırmak, adamlık yatar!
“Ahbap düşman oldu ben buna şaştım aman aman” deriz sözlerimizde, dosta olan güvenimiz yatar kalplerimizde, güvenir, yaşatır sonunda ölenler yine gururlarıyla biz oluruz…
Çam ormanına bedenimiz gömüldüğünde, belki her bayram mezarımıza su dökmeye gelen yârimizi bekleriz…
~~
Yemeğimi yerken aklıma geldi hepsi, sonra kalktım yerimden, hapishaneme doğru yol alırken gördüm onu; çağla badem…
Kaç para dedim, yarım kilosu 3ytl dedi satıcı çocuk, koy dedim. Torbayı elime aldığımda hepsine, tek tek baktım; ağacından koparılıp tane hesabı satılan aşklara, plastik hayatlara hüzünlendim, ağladım…

Aileme…