Arşivimi kurcalarken not aldığım bir kaç söze denk geldim, hoşuma gidenleri yazmak istedim, bilmem anlatabildim mi?!

Sınav döneminin ağır ezberletici temposu altında beynimi az çalıştırdığımı, kendimi maddesel dünyaya verdiğimi düşündüm. Derken geçende televizyonun iyi kullanılırsa aslında düşünmede oldukça etkin bir rol oynayabileceğini keşfettim. Habertürk kanalında ‘Sansürsüz’ adlı program gözüme çarptı, aslında bu program oldukça iyiydi ama malum okul dönemi televizyondan uzak kalıyor insan. Tartışılan konu da oldukça ilgi çekiciydi; evrim teorisi.
Normalde olsa böyle tartışma programlarını seyretmem ama konu evrim ve Türk İnsanı olunca ne çıkacağını bilemezsiniz. Programı izlemeye koyuldum, oldukça iyi hazırlandığı belli; tez, antitez ve sentez bölümü vardı.

Program Freud’un çok seveceğim şu sözüyle başladı: “Din insanın patolojik kısımlarını gerektiği zaman törpülemesi gereken bir mekanizmadır.”.
Program tez bölümünde evrim teorisinin ne olduğunu ‘açıklamaya çalışan’ üç akademisyen ile bizleri karşıladı, evrim konusunda birçok şeyi ilk kez duymama vesile oldu; özellikle sonradan açıklayacağım ‘rastlantısal’ olayının ne kadar derin olduğu ile ilgili.
Antitez bölümünde ise iki akademisyen bizlerle birlikteydi, her ikisi de adlarının önündeki sıfatlardan böbürlene böbürlene bahsettikten sonra sözde bilim konuşulacak yerde ‘Allah’ın adını geçirmeye başladılar. ‘Allah’ın adını sık sık ağızlarına dolayan insanlara ‘ön yargı’ ile yaklaşıyorum. Bence inanç kim ne derse desin içsel yaşanmalı ve dışa en az yansıtılmalıdır.

Derken İslam’a en büyük zarar veren ve bir şarlatan olduğunu düşündüğüm Harun Yahya da yayına katıldı. Daha önce bu adamın ‘Evrim Aldatmacası’ kitabını zorla okutturduklarından sizlere bahsetmiştim; evet, okutulan okul da Milli Eğitime bağlı idi, okumasaydım zorunlu din dersinden kalıyordum. Gerçekten çok laik ve özgür bir ülkeyiz. Neyse, derken programın sentez bölümü başladı.

Bu bölümde karşımıza ‘Akıllı Tasarım’ ve ‘Evrim Teorisi’ni destekleyen üçer akademisyen çıktı. Özellikle ‘Akıllı Tasarım’ı savunan kişilerden ikisinin daha önce yayınladıkları yayınlardan dolayı üniversitelerden atıldığını, birisinin sırf atılmamak için takma isim kullandığını belirtmeme gerek yok sanırım. Ha şimdi bu her üç akademiysen de yerlerini sağlamlaştırmışlar, nedeni için buraya basınız…

(Bundan sonra yazacaklarımı okurken lütfen ‘inanç’ kimliğinizi bir kenara bırakın ve beyninizi bir kez olsun bilimin objektif düşüncesine teslim edin.)

Program klasik tartışmalarla başladı; sen onların yandaşısın, sen bunların yandaşısın şeklinde sona erdi.

Öncelikle evrim nedir sorusunu hala bilmiyorsanız hemen açıklayayım; canlı türlerinin nesilden nesile kalıtsal değişime uğrayarak ilk halinden farklı özellikler kazanmasına kısaca ‘evrim’ denir. Burada bahsedilen kalıtsallık tamamen ‘gen’lerimizle alakalıdır.
Öncelikle evrim var mıdır yok mudur sorunuza bilimsel açıdan cevabımı vereyim: Evet, evrim vardır!

Örneklemezsem anlamayacaksınız, sevdiğim bir örneği vereyim; bir grip virüsünü ele alalım, örneğin bunun adı ‘domuz gribi’ olsun. Bu sene bu gribin aşısını vurulduğunuzda, seneye yine aynı gribin ‘başka’ aşısını vurulmak zorunda kalacaksınız. Nedeni ise oldukça basit, saniyede milyonlarca kez bölünüp çoğalabilen bu virüslerden 1-2 tanesi bu aşıya dayanıklılık kazanacak ve artık oluşacak diğer virüsler bu, yeni türe göre oluşacaktır. Aşımız mı, artık bir işe yaramayacaktır. İşte oluşan bu yeni ‘grip virüsçüğümüz’ artık domuz gribinin yeni bir türü olacaktır. Aynı memeli türlerinde olduğu gibi, sonuçta yarasa da memeli, bu yazıyı okuyan sen de. Bu sonuçla bakarsak hepimizin ayrıştığı ortak bir ata olmak zorundadır. İşte Darwin’in o çok tartışılan teorisi tamamen bu konunun işleyişini ve ilerleyişini anlatır.

‘Akıllı Tasarım’ı savunanların sorduğu en ünlü soruya gelecek olursak; peki her şey Darwincilerin dediği gibi rastlantısal mı oluyor?
Evet, rastlantısal oluyor; fakat siz ‘akıllı tasarımcıların’ bilmediği şey, rastlantının ne olduğudur. Ben de bilmiyordum, öğrendim ve aktarıyorum:
- Bilim adamları türlerin kökenlerine doğru gitmek için bir çok yöntem kullanıyor ve bu yöntemlerin en çok kullanılanı ise elbette ki matematiğe dayanan istatistik.
- İstatistik bilimsel bir yöntemdir.
- Bir öz vardır ve rastlantılar bu özün etrafında oluşur. Bu, yeni bir türün, ortak atadan oluşmasına olanak sağlar.(Virüs örneğini verdim)

Yani sonuç olarak tuğlalar üst üste bir şekilde geldi, bunu yapan ‘akıllı’ biri olmak zorunda değildi. Bilimsel olarak bunu ‘istatistiksel’ yolla açıklamak oldukça mümkündü.
İşte programın bu yerinde evrimi savunan Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy, Sayın(!) Dokuz Eylül Üniversitesi akademisyeni İrfan Yılmaz’a direk şunu sordu;
- İki canlı arasındaki genetik ağaç çıkarılırken kullanılan genetik kovaryans matrisinin neyi yanlış, neyi hayali, neden ortak atayı göstermez?

‘Akıllı Tasarım’ı savunan İrfan Yılmaz bu soruya cevap vermedi. Vermediği gibi programda sarf ettiği “insafçı evrimci”, “al balığı laboratuarda amfibiğe çevir bakalım” gibi söylemleri de oldukça ironikti.

Biyolojiden anlamam, ama kovaryans matrisinin matematiksel bir form olduğunu ve dünyadaki araştırmalarda oldukça sık kullanıldığını programdan sonra öğrendim. Sayın İrfan’ın bilimsel olarak cevap vermek istemediği konu 2+2=4 gibi bir şeydi. Sayın Ergi bunun 4 olmadığını ispatlayın dedi, elbette ki Sayın İrfan’ın susmaktan başka çaresi yoktu.

Şunu hiçbir zaman anlayamıyorum; neden bilimsellikten uzak konuştuğumuzu söyleyen insanların aslında kendileri oldukça bilimsellikten uzak? Neden her zaman bir dogma içinde sınırlamak zorunda hissetmeliyiz kendimizi? Bilim ile uğraşan, buna kafa yoran insan, bazı konularda düşüncelerini belirtiyor diye dinsiz mi oluyor? Ve eğer ‘Akıllı Tasarımı’ savunanların dediği gibi Darwinizm bizleri Aristo düşüncesi gibi sınırlıyorsa, bizleri sınırlandırmayacak olan dogma mıdır?

Bir de bu tartışmanın metafiziksel mi yoksa fiziksel mi olduğu tartışması var. Buradan söylemek isterim ki ‘Akıllı Tasarım’ kesinlikle ve kesinlikle metafiziksel bir düşüncedir ve bilimde yeri yoktur. ‘Evrim’ ise her ne kadar eksiği olursa olsun, isterse yanlış olsun ‘bi-lim-sel-dir’. Nasıl yani diye soracaklara şu örneği verelim:
Bir kalem düşünün, siz bunun orijinini arıyorsunuz; iki metot uygulayabilirsiniz; birincisi kalemin çizgisinin kalınlığını, uzunluğunu, ağırlığını, iç dizaynını ölçebildiğiniz düzeyde ölçmek ya da kalemin baştan beri o şekilde olduğunu ve aslında kalemin orijinalinin şu an elinizdeki olduğunu düşünmek. Yani ‘fiziksel’ ya da ‘metafiziksel’ yaklaşabilirsiniz. İşte ‘evrim’ en kötü halinde düşünülse dahi dünyanın her yanında denenebilen, ölçülebilen, test edilebilen verilere sahip olduğundan bilimseldir ve daha iyi bir teori gelene kadar (ki bence gelmeyecek) bu böyle olacaktır. Fakat bu noktada bilimin yararına hangisinin yarayacağı da oldukça nettir, her ne kadar bazı kesimlerin çıkarlarına ters düşse de.

Burada inanç kavramına biraz girecek olursak; inanan bir kişiye sorduğunuzda ‘insanın en mükemmel varlık’ olduğunu size hiç çekinmeden söyleyecektir. Öyleyse aklımıza gelecek soru; biz eğer en mükemmelsek, bizden mükemmeli yoksa uğruna adaklar adadığımız, dualar okuduğumuz, adını ağzımızdan düşürmediğimiz ‘tanrı’nın gücü bu kadar mı? Ve dürüstçe cevap verin, insan sizce mükemmel bir canlı mı? İşte bu noktada Hawking çok güzel bir söz söyler: “Bir tasarımcıyı işaret ederek izah etmeye çalıştığınız varlık istatistiksel olarak ne kadar olanak dışıysa, tasarımcısı da en az onun kadar olanak dışıdır.”
Bu üstünde düşünülmesi gereken bir söz…

Ayrıca bahsettiğimiz bu kişiler şu anda doğada bulunan her şeyin mükemmel olduğunu da savunur. Evrimin kanıtını isteyen bu kişilere “nereden biliyorsun, sınadın mı, bilimsel verilerin nerede” diye sorduğumuzda göstereceği kaynağın metafiziksel olmayacağına inanmak da oldukça güç.

Burada şu da düşünülebilir; eğer bir organ, işlevini tam yerine getiriyorsa o mükemmel değil midir? Cevap vereyim değildir, neden benim gözüm gece karanlığında görmüyor, görse daha iyi olmaz mıydı? Neden apandisitim var, olmasaydı daha iyi olmaz mıydı?..

Bu ve bunun gibi sorular da insanın ne kadar mükemmel(!) olduğunu gösteren birer küçük örnek olsa gerek…

Şimdi gelelim o çok ünlü soruya; peki günümüzde insanlar neden evrimselleşmiyor? Nedeni oldukça basit, evrimin oluşması için genel olarak iki gerekçe aranmaktadır bunlardan birincisi doğal seçilimdir; bunun oluşabilmesi için canlıların birbirinden oldukça değişik ortamlarda yaşaması şarttır, fakat günümüzde insanlar çevrelerini istedikleri gibi değiştirebildiklerinden bu özellik ortadan kalkmaktadır. İkincisi ise genetik sürüklenmedir; artık gebelik anormal durumlar olmadıktan sonra kontrol altında gerçekleştirildiğinden bu faktör de ortadan kalkmaktadır. Fakat bu eskiden iki ayrı insan türünün olmasını engellememiştir. Soyu tükenen neandertaller bunlara çok güzel örnektir.

Bir diğer çok sorulan soru ise şu; o kadar modern teknolojiye sahibiz, neden bir hücreyi meydana getiren bileşenleri bir araya getirdiğimizde canlı bir hücre yaratamıyoruz?
Bu soruya Sayın Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy’un cevabı müthişti; ışık hızı var mı, var, biliyor muyuz, biliyoruz, peki neden o hıza çıkamıyoruz?!

Peki din adamları neden bu teorinin üzerine gitmekte ya da sadece bu konu üzerine odaklanmaktalar? Bence bunun üç nedeni var; birincisi insanları uyandırmamak, ikincisi dogmalarını her yana yaymak, üçüncüsü de bilimin ışığını karartmak. Vatikan’da Papa dahi Darwin’den özür dilerken ülkemde böyle işlerin yapılması da oldukça mantıklı(!) elbette.

Sonuç olarak bir televizyon programından bu kadar şey öğrenebileceğimi düşünmüyordum. Özellikle Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy’u bire bir dinlemek isterdim. Bu yüzden sadece karı kız bulmaya yarayan tüm felsefe gruplarına seslenirim; böyle adamları üniversitelere davet edin, bilmeyenler bilgilensin…

Click here to view the embedded video.

Dip Not: Başbakan bile Youtube’a girerken, siz giremiyorsanız kendinizi pencereden aşağıya atın…

“Şu anki aklım olsaydı mühendislik okumazdım. Çünkü vakit kaybıdır. Yıllarca boşa vakit harcadık. ÖSS’den tutun mezuniyete kadar. Asalak bir şekilde, ailemize, topluma yük olduk. Kazık kadar adam olduk, bir limon bile satmayı öğrenmedik. Hayata okulu bitirerek bilmem kaç yaşından sonra başladık.
…
Ama itiraf edeyim ki mühendis olduğunuz zaman sizi ciddiye alıyorlar. Kendi konunuz ile ilgili konuştuğunuz zaman önemli. Ben yine de okumaya gerek yok diye düşünüyorum. Kartvizitiniz üzerinde elektronik mühendisi yerine genel müdür yazar. Fena mı olur? Zaten aynı zamanda genel müdür iseniz elektronik mühendisi yazmasanız da olur.”

Tersten başlamayı sevdiğim için;
Haklılar mı haklılar. Ülkemizde, neredeyse tüm üniversitelerde mühendis adayları; 4-5 yıl falanca dersleri geçerim mühendis olurum, ne olacak canım simülasyonda çalışıyorsa gerçekte de aynen çalışır, not ortalamam şu olsun kesin iş bulurum, okulun verdiği bana çok bile geliyor bir de ekstra çalışıp kendimi mi yoracağım, ikili ilişkileri napayım ben sadece elektrik/makine/gıda/kimya… ile uğraşacağım vb. deyip sonra da sizin kapınıza ‘iş, iş verin bana’ diye geliyorlarsa bu ülkede elbet diplomalı işsizler olacaktır, olmaya devam da edecektir.
Burada söylenen ‘mühendislik okuyup da ne yapacaksın, bir işe yaramıyor’ ifadesini yönetici olmak isteyenlere söylerim, %100 doğrudur. Yönetici olmak için 4 yıl feda etmeye gerek yok fakat burada hakkıyla okumuş mühendislere veya okumaya çalışan mühendis adaylarına bu ithamlar biraz ağır kaçar, görüldüğü üzere bana kaçmıştır…

İlk ithama dönecek olursak;
‘Bildiğim tek şey hiç bir şey bilmediğimdir’ demiş adamın biri, iyi de demiş. Hiç bir teknikere lafım yok, en basitinden şahsen ben, bir işi ‘camış boku’ gibi yaparken, teknikerler sanat eseri yapıyorlarsa, bunun önünde elbet saygıyla eğilirim. Ama hiç bir teknikere ya da teknikerlik okuyana da ‘boşuna okudun, bir televizyoncunun yanına girseydin 2 senede öğrendiğini 5′e katlardın’ demem. İşte bu nokta beni kızdıran yan.
Evet belki okumadan milyon dolarlar kazanılabilir (Örnekler çok: cumhurbaşkanı, başbakan, millet vekilleri, şarkıcı, türkücüler…) fakat bu kişiler milyon dolarlarla oynuyor diye okumak isteyene, okuyana, okumuşa ‘ne gereği var okumanın’ demek abes kaçıyor.
Burada tekrar söylüyorum; eğer amacınız bir firmaya yönetici olmaksa okumanıza gerek yok! En basitinden arabacı olarak girdiğiniz firmaya, iletişiminiz ve arkanız iyiyse gayet genel müdür olabilirsiniz.

Tekrar ‘mühendislik çok kolay’ durumuna dönecek olursak;
Örneğin çoğu elektrik elektronik mühendisi adayının

bu denklemi kullanacağını düşünmüyorum. Fakat sınavda bunla işlemler yapmamız bizlerden bekleniyor. Sınav kağıdındaki 4-5 sorudan sadece birinde bulunan bilmem kaç bilinmeyenli denklemle, bilmem kaç tane türev, integral almamız gerekiyor.
Ya da bu

ve bu

denklemlerle benden ileride elektronikçiler çarşısına gidip 25 kuruşa alacağım transistörün falancasını, filancasını hiç bir denklem kağıdı, kitap vb. açılmadan bunun gibi 4-5 soru ile beraber 2-2,5 saat içerisinde çözmem bekleniyor.
Bu sadece fizik dersi. Bunun yanında matematiği var, elektrik veya elektronik ağırlıklı, sayısal bölüm olmamıza rağmen zorunlu türkçe/tarih, aptalca aldığımız ekonomi/sunum gibi sözel, üst sınıfta spesifik dersler var. Hepsinde birer tane yukarıdaki gibi formüllerden olsa ve hocanız size gelip hem ‘benim dersime haftada 9 saat çalışacaksınız’ hem de ‘gidin topluluklara katılın, mağaracılık kulübü varmış bak ona girin’ gibi lafları bunca ‘doluluğa’ rağmen söylerse, tüm bunlar yetmeyip her hafta 2-3 dersin labaratuar raporlarını, falanları isterse mühendislik okumanın ne kadar kolay(!) olduğu anlaşılacaktır sanırım. Bu makine, inşaat, kimya gibi tüm mühendislikler için geçerli.
Fakat tüm bunlara rağmen, yarın bir uygulamada bu denklemlerden birini gördüğünüz an ‘aa bak buydu bu denklem, vay anasını be burada mı işe yarıyormuş’ demenin zevkini de hiç bir şeye değişmeyeceksiniz, bu konuda eminim!

Tıp, eczacılık, dişçilik olmayıp parası bol diye mühendislik seçeceklere, şimdiden mühendisliği kazanmışlara ya da kazanmak isteyenlere küçük bir sürpriz; iyi bir matematik alt yapınız, görsel zekanız, ki bu teorik bilgi üzerine kurulmuş Türk eğitim sisteminde %100 gerekli bir şey, yok ise kendinizi ona göre hazırlayın. Yoksa mühendislik kazanmak için formül basit: 2-3 milyarlık bir dershane, biraz sabır ve 3 saat.
Yalnız bölüme girdikten sonra, işi ilk yılda beceremeyip, tıp kazanmaya çalışırsanız hiç şaşmam, çünkü bu gözler onları da gördü…

Şimdi sormak isterim; mühendislik okumak acaba o kadar kolay mıdır?

Dip not: Merak edenler için denklemler yukarıdan aşağıya;

-Zamana Bağlı Schrödinger Denklemi
-BJT transistörün akım-volt bağlantısı
-BJT transistörün alfa/ßeta/gaması

Yıl 2007, yazın kavurucu sıcaklarının altında, sabahın erken saatlerinde sokaklarda gezen bir minibüs, tepesinde hoparlörleriyle bir aşağı bir yukarı giderek uykumu bölüyor. Televizyonlarda kaynana programlarını aratmayacak siyaset gündemi, forumu, masası…
İlk askerlik çağrım, ilk oy kâğıdım muhtarlığa gelmiş. Her şeyin, bir yönde ilklerin yaşanacağı bir sene. Siyaset; daha önce uğrunda ölünen, dostlukların, arkadaşlıkların sonunu getiren insan icadı…
Ve o gün; tuvalet kâğıdı uzunluğunda, içinde çeşitli börtü böcek ve binimum eşyanın simgeleştirilip, eritilerek dışkı halinde sürülmüş meze kâğıdı ve elinizde de ‘EVET’ yazan bir mühür; sanki bunun koca bir saçmalık olduğunu onaylarmışçasına istediğiniz yere özgürce(!) basıyorsunuz…
Bastık mı, bastık anasını…
Peki asıl neden neymiş, sizin %1′iniz kadar beyni olmayan, aklı kullanabilme yeteneği kuru bir kütükten farksız insanların, sizden daha fazla para alması, ceylan derisi koltuklarda oturup, ufak tefek yolsuzluklar, hırsızlıklar yapması; bundan da kötüsü bu kalasların sizleri yönetmesi için tepemize seçtiğimiz kişiler. Kim onlar?
Donlarımıza kadar karışabiliyorlar fakat tanımıyorum, kimdir bilmiyorum. Neden mi seçtim; sorarım size, kocaman tuvalet kağıdı alsanız ne yaparsınız? Evet, bir güzel katlayıp zarfa koyacağınızı sanmıyorum…

Bitecek mi bu dertler, hayal bile edemiyorum. Dertsiz bir dünya olmaması gerekiyor zaten, yoksa kim cehenneme gidecek ki…

Francisco Franco’nun sevdiğim bir sözüyle bitirmek istedim:
“Fikir sabit, kitaplar zararsızdır. Okur, bilgilenirsiniz…
Fakat üç kişi bir araya gelince ülke kurtarırsınız…”

Dip Not: Francisco Franco İspanya’yı faşizmle yöneterek iç savaşa sürüklemiş ve sonunda Hitler ve Mussoluni’den yardım almış, dünyanın en uzun diktatörlük koltuğunda kalmış kişidir…