Bugün internet kaydımı da gerçekleştirdim ve artık sayın danışmanımın bana onay verip beni üniversite birinci sınıfa resmen kabul etmesini bekliyorum…
Her şeyi kontrol ettikten sonra “Seçimlerimi Kaydet” tuşuna sanki dizilmiş koca domino topluluğunu harekete geçirecek bir hareketmişçesine dokundum. Öyle olacak, eminim, çünkü bugüne kadar istediğim hiçbir şeyi elde edemediğim görülmedi. Evet, çok ‘The Secret’laştım farkındayım, fakat insan kendi kapasitesini bilip ona göre bir şeyler istediğinde gerçekten oluyor…

Bu arada çok uçuk şeylere takıldığımı fark ettim. Mesela alışveriş merkezlerindeki televizyonların kablolarının nereye gittiği, nereye bağlandığı ya da eğildiğinde donu dışarı çıkan erkeklere veya saklanması gerekirken gözüme batırılan sütyen askılarına; hele şeffafları yok mu? Var, Kemeraltı’nda adamın biri seni tutup “İster misin ağabey?” dediği bile oluyor; sanki uç uca ekleyip çamaşır asacağım…

Neyse kaldı 2 hafta. Yeni dönemimde elimden geldiğince ben-cil olacağım. Hak ettiğim, istediğim şeyi karşı taraftan “Bu benim!” deyip sökeceğim. Önüme çıkacak şansları en iyi şekilde değerlendireceğim. Özel hayatım mı; daha da özelleşecek en azından her şeyi alelade yaşayacağıma sadece gerekli kişilerle gerekli duygularımı paylaşacağım…
Bak kendimle ilgili bir ipucu verdim, sonunu da çekip kendin getir, her şeyi de benden bekleme ufaklık…