Boş kalmayı sevmiyorum…
Ondandır tatillerden zevk almayışım…
Kadınları sevemeyişim…
Sevmiyorum beynimin durmasını…
Hani bir fındık misali, karabiber, turşu bir yerde…

Doğru, neden böyle bir edebi giriş yapma isteği doğdu içimde bilmiyorum…
Okulda verilen anlamsız ödevleri sorgulamayı bile bıraktım. Hiç sevmediğim bölüm başkanına dahi ki hatırlatın bu cümleyi eninde sonunda bir gün yiyeceğim, katlanabiliyorum…
Benim canımı sıkan sabahları erken kalkıp, hiç bir şeye yaramayacak işlerle meşgul olmak…
İnsanlarla sorunum yok, çünkü insanları daha az görmeye başladım. Kafa dinlendiriyorum. Sorun bakalım neden, neden peki?
Ben de size cevap vereyim; yaşamaya değecek insanlar var da ben mi onlarla değilim?
Soruya soruyla cevap vermek, çok ayıp hem de çok. Sizin gibi güzel bir bayana hiç yakışmadı. Tabi ki sizin bir erkek olabileceğinizi de biliyorum fakat bayan olabileceğinizi düşünmek daha da hoşuma gidiyor, belki benim kirli fantezilerim de bunlardır kime ne!
Yarın öleceğini bilsen ne yapardın, bugün yaptığını mı yapardın yoksa bugün yaptıklarını kesinlikle yapmaz mıydın?
Bunun cevabı evet bugün yaptığımı yapardım ise sen mutlu insansın, yok hayır ise üzülme ama sen gelip gidicilerdensin, üzgünüm…
Günlük dozajımı aldıktan sonra uyuyacağım…
Piç kızlar, erken doğanlar, düşük yapanlar. Başka kirli dünyalarda görüşmek üzere…

Bu yazı toplamda 289 kez okunmuş...