Bu dönem Erkan Zeki Engin tarafından Sayısal Sistem İşleme dersinde bizden aşağıdaki verilen sayısal filtre tasarımının yapılması istendi.
• Köşe frekansı 325Hz olan elliptic low-pass filtre tasarlanacak,
• Girişten 100Hz kare dalga uygulanacak,
• Giriş sinyalinin şekli, FFT’si ve filtrelenmiş sinyalin FFT’si GLCD’de gösterilecek,
• Devre tasarımında FPGA, PIC, 8051 gibi herhangi bir sayısal kontrolcü kullanılacak,
• MATLAB ve simülasyon sonuçları raporda belirtilecek.

Yukarıdaki özellikler aldıktan sonra öncelikle FFT öğrenme çalışmalarına başladık ve burada öncelikle 18F452, daha sonra ise Radix-2 algoritmaları öğrendik.

Bu sene Mutlu Boztepe tarafından verilen Mikroelektronik-II dersi kapsamı içinde bizden dersin de konularını içeren, 3 kanal girişli, vumetre ve bas-tiz ayarlama devresine sahip olan 5Wrms AB sınıfı mono amplifier tasarımın yapılması istendi. Proje tasarımı için bizden istenenler şöyleydi;
• THD (Total Harmonic Distortion) < %0.5 olacak,
• 4Ω yük için en az 5Wrms çıkış gücü üretecek,
• Sensivitesi 100mV’tan küçük,
• Bant genişliği 20Hz-20kHz arasında,
• Giriş Empedansı 10kΩ’dan yüksek olan,
• 3 kanal, 20db bas ve tize sahip, her kanalın sesi farklı ayarlanabilen mikser ve
• En az 8 ledli bir Vu-Metre tasarımı yapılacaktır.

2009-2010 yılı, mühendislik üçüncü sınıfı da geçtiğimiz günlerde geride bıraktım, bıraktık.
Gerçekten hangi mühendis veya öğretmenle konuşsam en zor senenin bu sene olduğunu altını çize çize söylerlerdi de inanmazdım. Bunun doğru olduğunu bilmek, bünyede biraz saç ağarmasına neden olsa da, iyisiyle kötüsüyle bu dönemi de kapattık.
Bu yıl hakkında genel bir değerlendirme yapmadan önce, bu yıl hakkında genel sayıları ve dersler hakkındaki düşüncelerimi söylemek istiyorum.
Öncelikle bu sene tam olarak altısı ilk, beşi ikinci dönem olmak üzere tam 11 ders görüp 6 farklı proje geliştirdik. 22 adet vize/final’e girip, sayısını unuttuğum bir o kadar da quiz olduk. Yine bu dönem boyunca 6 adet laboratuvarda da güzel güzel deneyimler edindik. Bir de benim gibi alttan 4 ders aldığınızı düşünürseniz, senenin ne kadar zor olduğunu göreceksiniz. Vay be!

Mühendislik, bence, yeni bir şeyler keşfetmek, yaratmak, hiç olmadı eski sistemlerle cinlikler oluşturmak demek.
Geçen haftalarda bu sitede gördüğüm tek pin ile LCD uygulaması da bunlardan biri.
Ne zamandır LCD’lerle haşır neşir olmuştum, 3 kablo ile 74HC595 kullanarak sürmüştüm fakat tek kablo mu?
İşte bunun nasıl olacağını düşünedururken o site gözüme çarptı. Hemde tüm elektronikçilerin bildiği bir sabiti kullanarak yapılmıştı; T=RC.
T=RC, sonucu saniye olan, ilk önce fizik II dersinde bizlere gösterilen, daha sonrasında ise devre analizi, mikroelektronik, sinyal gibi bir çok dersin içinde yer almış bir sabit.
Kapasitör förmülünde R direnci üzerinden dolan C büyüklüğünde kapasitörün üzerindeki gerilim şu formülle değişecektir: Vc(T)=V[1-exp(-t/RC)]. Buradan da görüleceği üzere t sonsuza gittiğinde kapasitörün üzerindeki gerilim en sonunda beslemeye eşit olacaktır. Bu doluma ait grafiği ise yukarıda görebilirsiniz.

Geçen hafta tam finaller arifesinde başladığım AVR macerama bugün ufak bir uygulama ile devam ettim.
Bence herhangi bir aracı biliyorum, kullanıyorum demek için hazır kopyala, yapıştırdan ziyade, inceliklerini bilmek şart. Aynı bilgisayar biliyorum demek gibi; biliyorsun tamam ama daha hayatında ctrl+alt+del’e basmamışsın neye hikmetse.
Onun için bugün, biraz da geçen haftadaki sınavlarımın beklediğimden iyi geçmesinden dolayı, açtım Atmega16′nın datasheetini ve en azından SPI’yı bir öğreneyim dedim.
Önceki yazımda belirttiğim gibi AVR’nin datasheetleri muhteşem. Bir birimin nasıl kullanacağını enine boyuna anlatmak ile kalmıyor, kütüphaneyi hazır vererek, kullanmasını bileni büyük bir yükten kurtarıyor. Yalnız benim hazırcılıktan nefret ettiğimi bilenler hemen ne oluyoruz demesinler. AVR, kütüphaneleri sadece örnek olarak veriyor, bazı ince ayarları yine sizin register değerlerine bakıp, ona göre ayarlamanız gerekiyor.

1978 yılının Mart ayında, daha Xilinx FPGA’i keşfetmemişken, tüm elektronik kartlar AND veya OR kapıları ile tasarlanıyorken Monolithic Memories piyasada döneminde çığır açan yeni programlanabilir yapısını görücüye çıkardı: PAL.
PAL, Programmable Array Logic yani programlanabilir mantık dizisi, içerisinde bugünkü FPGA’lerin mantığına benzeyen yüzlerce mantık kapısı bulunduruyordu ve kullanıcı istediği işlemi yazarak 50-60 tane entegrenin yaptığı işi tek bir entegreyle artık yapabiliyordu. Programlamanın yapılacağı en etkin derleyici ise C++’ın babası olan Walter Bright tarafından 1988 yılında yazılmıştı. Bundan sonra ise piyasa mikrodenetleyiciler gelişip, Xilinx FPGA’i duyuruncaya kadar PAL ve onun kardeşi GAL’in kölesi haline gelecekti.
Durup şöyle bir baktığımızda bile insan nereden nereye diyor açıkçası. Üniversitenin ilk yılında mantık dersi kapsamında hem ABEL dilini görmüş hem de PAL programlamıştım. Üzerinde bulunan ufak penceresine güneş ışığı tutup ayrıca rahatça da silmiştim.