Adını en başta koymuştu yıldızlar ve ay; pesimist…
Karamsardı, öyle görmek zorundaydı. Çünkü hayatın en büyük kazıklarını kendini mutlu sandığı anlarda yemişti…
Bir sene kimseyle konuşmadı, konuşsa da anlayan olmamıştı ya…
Ve bazı börtü böcekti, çevresinde onu ısıtan; bilemezdi bir elin sıcaklığını o; dokunmamıştı, hissetmemişti hiç bir zaman…

Bazı şeylerin beklenmedik zamanlarda olması kadar doğalı, güzeli, mükemmeli var mı şu dünyada?
Paragraf başına hiç böyle mi başlanır diye sormayın, çünkü bir haftadır kural tanımaz şekilde ortalarda geziyorum…
Ve evet hâlâ mutluyum…
Red
Ufak bir odadaydım, yanımda iki kişi daha vardı fakat yüzlerini tam olarak göremiyordum. Önce içeriye ailelerimiz girdi, sonra önlükleri kanlı doktor kılıklı adamlar.

Söylenecek söz yok…
Mutluyum, sadece mutlu…

Ucuz etin yahnisi yavan olur derler. Gerçekten tam yerinde bir tespit…
4 günlük tatil planlarım varken aklımda, kamp denilen alana itinden kopuğuna, emosundan kırosuna herkesin toplandığını görünce tiksintiyle birlikte içimi bir soğukluk kapladı. Ve işte o nokta idi tatilimi sonlandıran…
İlk gecenin sonunda, bana eskiden aptalca gelen şu sözcükler ise beni psikopata bağladı; ‘ve sarışınlar boktur!’…

Kendime bu yaz sunduğum ikinci tatile de bugün çıkıyorum…
Bu yaz da güzel anılara sahip olacağımı düşünüyorum, umarım öyle olur…
Geçen sene 2 günde hayatımın akışını değiştirmişti bu tatil anı, bakalım bu sene neleri değiştirecek…
Merakla bekliyoruz…

7 senedir bir nedenin varmış demek ki girmemek için o maviliğe, al işte ne güzel oldun şimdi…
Sabah geç kalkmanın verdiği huzursuzlukla almadın güneş kremini, şimdi de ıstakozlara döndün işte, ne güzel bembeyaz bir gövden vardı, şimdi kıpkırmızı oldun…
Acıyordur elbet, yalnız benim kafamı bozan o değil ki, iki üç gün sonra bir de Edremit’e gideceksin. Eh artık alırsın 500 faktör güneş kremini, popona dahi sürersiz…

Bugün beş Ağustos…
Sınavım vardı bugün, ne sınavı demeyin, diğer insanlara göre hırs küpüymüşüm, ölecekmişim hırsımdan. Doğru, sıfatınız olacak mesleği sevmek suçmuş şu dünyada…
Dedim ya bu insanları anlamak çok güç diye. Dillerini popolarına sokup herhangi biri için ‘o iyidir, şu iyidir’ demekten başka bir şey yapmamak iyi insanlık mı oluyor bu memlekette? Bir olay için bir yorum yapıldığında sahte gülücükler atmak mıdır iyi insan?..

Bir garibiz biz insancıklar. Hepimiz tıkışılmışız bu küçücük dünyaya, sonra da ‘hadi geçinin’ demiş birileri; geçinmesi kolaysa gel sen geçin ey sabır taşı…
Soyumuzu devam ettirmeliymişiz, benim ailem, ondan önceki aileler hep bunu yapmış çünkü. Bunu yapabilmek için de hormon denen uyuşturucuya ihtiyacımız varmış ki o da 13-14 yaşlarında bize birer dozluk veriliyormuş…